Gå til hovedinnhold

Vel fortjent!

Eg har vore stor fan av Barack Obama ganske lenge no (heilt sidan han slo min favoritt Hillary R. Clinton i den demokratiske nominasjonen), og mi begeistring for den mannen er ikkje blitt mindre etter eg nettopp har lese boka hans "Å leve en drøm. Min afrikanske arv" der han på ein veldig reflektert måte skildrar reisa mot å skaffe seg identitet, og korleis det er å vekse opp i USA som farga. Og ikkje minst at det til slutt er tilfeldigheitar som kan få deg inn på rett spor i livet, men at alt dreiar seg om dei vala me tek sjølv. Dei som ikkje har lese boka, bør gjere det (uansett om ein er fan enn ikkje) - for her er det mykje å lære for alle og ein kvar.

Så ja, eg er veldig glad for at denne mannen vinn Nobelprisen. Og nei, han har ikkje redda verda eller utretta veldig store ting enno, men endring tek tid, og berre det at han ved sin enorme klokskap og sitt engasjement, har klart å bli president i USA, seier til meg at det nytter, og at vi kan skape ei betre verd.

Så får det heller vere at amerikanerane meiner det er litt "over kill" å gje prisen til ein som har vore president i under eit år.

Andre om saken:

Obama får fredsprisen (VG nett)
Årets fredspris går til Obama (Dagbladet)
Obama fikk fredsprisen (Aftenposten)
Nobels fredspris går til Obama (Nettavisen)

Kommentarer

  1. Å ha lest en bok som begistret deg, er ikke grunn god nok for å få fredsprisen. Det er like latterlig som Jan Egelands uttalelse om at han har møtt Obama og han var en veldig hyggelig mann.

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…