Gå til hovedinnhold

Vågå - kva?

Eg trur ikkje er eg har møtt mange folk her inne i Oslo-gryta som faktisk veit kor Vågå er hen, og ikkje veit dei mykje om plassen heller. Dei fleste spør: "Ja, det er vel i nærleiken av der du kjem frå det?". Da smiler eg litt av dei, og seier at joda, det ligg jo i samme fylke. Men på vinterstid når Valdresflya er stengt, så er det 24 mil mellom desse to plassane. På sumaren er det altså berre ca 16 mil. Like langt som det er frå der eg kjem i frå, Bagn, til Oslo....:)

Men kor i gokk er Vågå, vil nok mange lure.

Kjør E6 frå Oslo til du kjem til Otto. Ta mot Stryn frå Otta, og neste kommune du då kjem til er Vågå. Vågå er også nabokommuna til Lom (heimplassen til min favorittdiktar Tor Jonsson). Besseggen ligg i Vågå. Arne Brimi kjem frå Vågå. Og Knut Hamsun er født i Vågå. Og no skal altså Vågå lage den beste skulen i Noreg.

Vågå er også den nest-største AP-kommuna i landet. 70% oppslunad fekk AP ved forrige kommuneval. Og utan at eg er statsvitar, så vil eg vel våge å påstå at den høge oppslutnaden er på grunn av ordførar Rune Øygard. Han er også forresten no nominert til årets kommuneprofil. Eg har allereie stemt på han, og eg vil be deg om å gjere det same her.

Alt i alt, så er eg allereie blitt Vågå-patriot. Og det før eg har flytta dit. Så eg kjem sikkert til å melde meg inn i Noregs bygdeungdomslag og alle moglege Vågå-organisasjonar. Og neste gong du ser meg, er eg truleg kledd i hettegenser med "Vågå" på, og eit slagord frå Gudbrandsdalen. Kva gjer ein ikkje for bygda si? Sjølv om eg veit at Valdriser og Gudbrandsdøler eigentleg ikkje skal like kvarandre, så føler eg meg så lykkeleg for å ha fått sjansen til å gjere denne jobben, at anything goes.

Og ja: alle må komme på besøk. Merete fra PPU har allereie booka seg inn i vår for å studere Mogop (ho har ein merkeleg interesse for botanikk og latin). Og sidan eg no får leilighet med to soverom, så har eg plass til å ta i mot masse gjester. Eg kan friste med flott natur, nydelig mat, den beste iskremen i verda og ei kommune som er full av utviklingsoptimisme. Og ja, dei har vinmonopol der! Meir enn vi kan skryta av i Bagn! :)

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein