Gå til hovedinnhold

Endeleg lektor!!

Så har eg klart det. Klart å bli ferdig med Praktisk Pedagogisk Utdanning, og er no utdanna lektor. Eg skal ærleg innrømme eg trudde eg aldri skulle bli ferdig då eg starta på deltidsutdanninga for to år sidan, og det var tider då eg tenkte at eg måtte vere gal som friviljug utdannar meg til pedagog, og som sette meg på skulebenken igjen etter seks år med universitetsutdanning. Men på fredag hadde eg min siste eksamen i norsk fagdidaktikk, og eg bestod med glans!

Eg må få takke arbeidsgjevar då eg starta, FrP si stortingsgruppe, som såg nytta av at eg gjorde dette, og som ga meg lønna permisjon til både samlingar og praksis. Og noverande arbeidsgjavar vidareførte ordninga. Og det har vore lærerikt og nyttig! Utan studiet og dei 12 vekene med praksis frå skuleverket, ville eg ikkje hatt den kunnskapen eg har om læreplanar, skulekvardagen og elevkvardagen. Og ja, eg veit eg på langt nær er utlært, og at det er fyrst når eg startar i skulen at læringskurva blir bratt, men eg har fått erfaring med både lærarutdanning og skuleverk gjennom dette. Noko som også kjem til nytte i den jobben eg har i dag.

Eg føler meg ikkje som ein lektor. Men eg gler meg til eg skal ut i skuleverket. Eg har så mange idear som eg ønskjer å gjennomføre i klasserommet. I jobben eg er i no, skal eg forsøke å få noverande pedagogar til å sette i verk ei rekkje tiltak i klasserommet, men mest av alt har eg lyst til å prøve og feile i klasserommet sjølv. Eg veit mi tid kjem, men eg må berre fullføre den jobben eg har i dag. For vi skal lage Noregs beste skule der alle skal bruke alle sansane sine, og vi skal oppdra heilskapelege menneskje. Og vi treng også felles mål for ei kommune, og god overordna styring for å få til dette. Og den oppgåva er også viktig, så får vi håpe eg klarar å gjere den oppgava til tross for lita erfaring frå norske klasserom!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein