Gå til hovedinnhold

Nynorskkurs og språktips

Tek ei pause i sundagsarbeidet her på kontoret (eg treng snart hjelp!) - for å skrive nokre ord om kva eg lærte på nynorskkurs her i kommunen på torsdag. Det fine med å jobbe i ein nynorskkommune, er at vi får tilbod om slike kurs. Det viktigaste fyrst: eg har lært meir fine og smarte triks på desse kursdagane enn eg gjorde i norskundervisninga i grunnskule og vidaregåande (eller kanskje var det berre at eg denne gongen var ein elev som faktisk høyrte etter??). Og det er eit godt utgangspunkt.

Stikkordsliste over lærdom og smarte triks frå nynorskkurs med Mathias Øvsteng her i Vågå:

1. Det er ikkje feil. Det er berre frykteleg dårleg (sagt om dårleg kommunalt språk direkte oversett frå byråkrat-bokmål).

2. Skriv det slik du ville sagt mens du prata med naboen over gjerdet

3. Eit medium - mediet - fleire medium - alle media er rett bøying (også på radikalt bommål). Her syndast det mykje i avisane, og det er feil å seie: "Eg går på media" (som i tydinga eg går på medie-linja)

4. "No må vi sørgje for verdiskapning" er artig norsk. Kva for skapning er ein verdiskapning? Og ordet er visstnok også sagt av fleire politikarar i tv-sendte debattar. Høyr etter neste gong!

5. Å seie "Vi må søke om middel" er også feil. Middel betyr ikkje pengar, men eit verkemiddel. Det heiter "midlar" som kjem frå ordet "ein midel" som betyr peng.

6. Å seie "vidaregåande skule" er også heilt feil. Strengt tatt betyr det at skulen er vidaregåande, mens vi eigentleg meiner skule for elevar som er vidaregåande.

7. Byråkratspråk: "Den over stenen hoppende haren var veldig stor". Ikkje skriv!!

8. Det heiter EIN kommune (og ikkje ei kommune), og skal bøyast som hankjønn. GLØYM IKKJE.

9. Gjer det enkelt. I staden for skule-heim-samarbeid (som ser dumt ut å skrive), kan du skrive "samarbeid mellom skule og heim".

10. Tipset alle burde lært på skulen: "Er det a i fortid, er det a i notid". Dette gjeld altså verb. Lurer du på om det heiter "kjører" eller "kjørar"? Kva gjorde du i går? jo; eg kjørte. Då heiter det "Kjører" eller "køyrer". Men kan vere forvirrande for oss frå Valdres, og ikkje alltid til å stole på. Eg seier "I går arbeida eg". Men det heiter "arbeider" i presens. Jaja..forvirring optimal! Men det funkar i 99% av tilfella!

(og ja, eg veit førre innlegg på bloggen var skikkeleg "syte-innlegg", og eg lover det ikkje skal bli ein syteblogg. Eg har det eigentleg veldig bra - men har ein lei tendens til å ty til sjølvmedlidenheit når eg er sliten. IKKJE BRA).

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…