Gå til hovedinnhold

Verden kallar Hanne - HALLO??!

Eg var totalt utmatta førre veke. På tysdag såg eg ut som ein zombie, og då skjønte eg at eg måtte gjere noko. Eg bestemte meg for at eg skulle reise heim. Og to dagar med heimekontor her heime i Valdres hjalp på. Roen senka seg over meg, og eg fekk til og med lest ut "Skilpaddens sang" av Jon Roar Bjørkvold. Og eg fekk også kryssa nokre høgdemeter (som eg sjeldan gjorde då eg budde her) der eg fekk utsikt over Bagn:

Då helga kom, fann eg ut at eg skulle reise til fjells. Full av optimisme pakka eg sekken full av faglitteratur og pcen min - og tenkte at no skulle eg verkeleg få lest all den faglitteraturen eg ikkje får tid til elles (tenker jo jobb heile tida). Vel..noko skjer med ein gong ein kjem opp på fjellet.

Eg las nokre sider i ei fotobok, men etter det ga eg opp. Fjellet og stillheita oppmuntrer til latskap. Eg fann ut eg skulle prøve meg på noko skikkeleg skjønnlitteratur. I valet mellom Varg Veum og husmorporno (som var det einaste eg fann på hytta), så vart det Varg Veum. Heile to bøker om Varg Veum gjekk med i løpet av helga. Mogleg eg berre ikkje har gjeve bøkene ein sjanse før (eg bestemte meg tidleg for at einaste krim'n eg likte var Agatha Christie, og alt anna vart dårlege etterlikningar) - men dette var verkeleg bra. Veldig gode skildringar og humor - sjølv om eg mistenker at bøkene vart mykje betre etter at det vart mogleg å sjå for seg Trond Espen Seim springe rundt og pøble i Bergens gater. We like it! WE LIKE IT! :)

Elles var oppskrifta på helga at vi låg rett ut på sofaen, spelte yatzy og stappa inn på junk (og kjempesunn fruktsalat eg hadde putta 200 gram sjokolade oppi). Og eg skal innrømme noko - no når eg er attende i sivilisasjonen med internett og ting ein kan gjere (som ikkje inneber sprelske fantasiar om Trond Espen Seim og eting av kaloriar): det er sant det dei sier om at ein får energipåfyll av ferie. Og at det er bra for hjerna og kroppen å slappe heilt av i blant. Og verda går ikkje under om eg ikkje sit foran pcen heile helga - og er utan mobildekning langt inne i fjellheimen.

Kommentarer

  1. Vakre bilder. Håpar du fekk fylt opp rikeleg med energi til neste helg. Det vil du trenge ;)

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein