Gå til hovedinnhold

Då eg såg elgen i kvitauge


I kveld skjedde det meg også. Oppe på Torpa-åsen midt framfor meg i vegen, såg eg plutseleg eit svært beist av ein elg, stirre meg inn i augo. Eg tenkte ikkje mykje, men eg var sikker på at eg kom til å døy. Eg registrerte også at ho hadde med seg ein liten elgkalv (men eg kan ha fantasert). Det neste eg registrerer er eit smell eller eit voldsomt skrap på baksida av bilen (eg spelte veldig høg musikk). Eg får fullstendig panikk, veit ikkje kva eg skal gjere, er heilt åleine midt oppe på fjellet i mørket. Eg tørte ikkje stoppe av frykt for at elgen skal ta hevn, men får summa meg til å kjørt inn på næraste stopp etter å ha putra av gårde i 40 km/t ei stund, og ha blitt kjørt forbi av mange som sikkert lurte på kva for ei gamal dame dei har sleppt laus langs vegen.

Eg må ringe nokon, tenkjer eg. Tør ikkje gå ut av bilen. Tør ikkje sjå på skadene på bilen. Ringer Ida. Full panikk. Nesten på gråten. "Må eg ringe og si i fra til nokon?". Får hjelp av engasjert familie, og med beskjed om at eg må ringe politiet. Ringer Gudbrandsdalen politidistrikt - presenterer meg, og får hulka fram at eg har kjørt på ein elg. At eg trur elgen har det bra, men at eg må seie i frå.

Kaldsvetter, er heilt ute av meg, men kjem meg til Dokka. Der blir eg møtt av storebror og veslesøster. Veslesøster kjører bilen min heim til Bagn. No er eg heime. Ei erfaring rikare, og med litt meir respekt for skogens konge.

Eg starta frå Vågå i dag i tre-tida. Hadde ei dårleg kjensle, og følte eg ikkje burde kjøre bil i dag. Kjem til Randsverk, og kjem på at eg har gløymt noko eg ikkje kan klare meg utan ei helg. Må bite i det sure eplet og snur for å hente det attgløymte. Får dårlegare og dårlegare kjensle for bilkjøring. Føler på meg eg bør parkere bilen og ikkje kjøre meir. Men får det for meg at det er Valdresflya eg ikkje bør kjøre. Intuisjonen min seier; ikkje kjør, men kjør heller om Lillehammer viss du absolutt skal kjøre. Eg kjører om Lillehammer. Og rett før kommunegrensa til Nordre Land kjører eg altså på ein elg.

Hadde det skjedd noko verre om eg hadde kjørt Valdresflya? Hadde eg kjørt på ein reinsflokk? Litt usikker på om eg har ein elendig intuisjon, men eg har i alle fall ein intuisjon. Meget mogleg eg tolker han feil, men skummelt å kjenne på kjensla av at noko du ikkje aner kva er, prøver å seie deg noko om dei val du tek. Også skummelt å stirre inn i augo til ein elg, og vere sikker på at det kjem til å smelle.

Eg kjem til å køyre i 40 km/t resten av livet mitt når eg kjører når det er mørkt. Har respekt no, og det har eg kanskje ikkje hatt nok før. Eg hadde griseflaks denne gongen, og er sjeleglad for at eg er i live. Eg lever og har det bra. Og bilen kom frå det med berre nokre riper i lakken.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein