Gå til hovedinnhold

Firkanta i augo

Så vart eg sjuk eg også. Det eg trudde ikkje skulle skje. Eg som trudde eg var immun mot alt. Sjølvsagt måtte det skje rett før eg var invitert i pinnekjøt- og smalahovelag. Dette skulle vere mitt fyrste forsøk på å knaske i meg saueaugo, men neida: influensa kom og sette ein effektiv stopper for det.

Fyrste teikn på at eg blir blir sjuk, er når eg i løpet av natta drømmer så kjedeleg og innvikla, at eg vakner fordi det er kjedeleg å sove. Det gjorde eg natt til onsdag. Og eg kjende det med ein gong; det er influensa som kjem! Eg gjekk ein tur på jobb for å få unna alle må-oppgåvene med dead line. Etter det gjekk eg heim. Heim for å sutre.

Og no har eg sett på tv tre dagar i strekk. Det er ikkje rart eg får vondt i hovudet, i musklane og blir dårleg psykisk når du brukar tre heile dagar på å sjå på alt (eg meiner ALT) som går på tv på dagtid. Her prater vi Glamour, I gode og onde dager, tv-shop, Operah, Dr.Phil, Americas funniest home videos og gudene veit kva dei sender. Mykje ræl i alle fall!

Det verste med influensa er likevel frysinga. Uansett kor mykje klede eg har på meg, uansett kor mange ullpledd eg tuller meg inn i. Eg frys uansett. Og det ein kan gjere då, er å ta to paracet. Men kva skjer då? Jo - då begynner sveitten å renne, du får nesten ikkje puste og får lyst til å kaste deg ut i snøen. Ein gylden mellomveg finst ikkje.

No - på laurdag - begynner frysinga å gje seg. Og det verste av det som øydela hjerna mi (meir enn vanleg)har også sluppe taket. Så no kan eg sitje foran pc'en utan ullpledd. Fantastisk. Men hosten blir verre, og det renner mykje frå nasin (herleg lesing det her, ikkje sant?).

Så sjølv om eg ikkje fekk kose meg i smalahove-lag der eg skulle prøve å ete saueaugo - og sjølv om eg har endt opp med firkanta augo - så får eg prise meg lykkeleg over at influensaen kom no. Det hadde vore verre om han kom ei veke seinare.

For då ville ikkje alt blitt som avtala var. Men no er det ingen tvil: Om snart berre sju dagar så sit eg og roer meg ned. Eg seier ja takk til kaffe, og nei takk til te - på eit fly som gjev full gass mot Egypt! :)

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein