Gå til hovedinnhold

Kremveke! (Og livet er fantastisk)

På fredag sa ein av elevane mine: "Det var fælt så blid du var i dag då" (og eg som trudde eg alltid var ei solstråle). Det kunne ha noko å gjere med at det var fredag, men livet er moro om dagen. Og neste veke blir enno litt betre. Veit eg!

På fredag hadde vi forresten også bowlingkveld med elevar, foreldre og lærarar i saman. Kjempebra tiltak og viktig for å bygge nettverk og møtast i andre omgjevnader enn den trauste skulekvardagen. Etter ei bowlingrunde joina eg vener på bowlingen, tok meg eit glas vin og var klar for quiz. Dei elevane som då hadde vorte att for å spele meir bowling fekk då STOOORE augo då dei såg læraren drikke vin med vener: "ÅJ. Ho bur ikkje på lærarrommet. Ho har eit liv utanom skulen". Det trur eg var eit stort sjokk for dei. Like stort sjokk som når dei utbryter djupt sjokkert: "Er du ikkje gift enno?? Er ikkje du snart 30 år". Og joda - livet er snart over for min del. :)

Heile neste veke skal vi øve dans, song og drama med elevane. Til framsyninga "Barnas klimakonferanse" på fredag. Det er ein musikal om klima- og energispørsmål. Vi har øvd og øvd i fleire veker no, og no skal vi øve ei heil veke samanhengande før det ender med stor framsyning på fredag klokka 18 i Vågå-hallen. Kom kom!!

Skrivinga har løsna no. Djupt nedi ei flaske cava i går fekk eg anden over meg og orda kom trillande. Har fortsatt no i dag, og er til og med i gang med artikkel til Dagsavisen til neste måndag. I så god tid har eg aldri vore ute før.

Bilete av øvingane til veka kjem. Og mange truleg lykkelege oppdateringar!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…