Gå til hovedinnhold

Biblioteket - eit gløymt velferdsgode

Etter nøye vurderingar har eg beslutta å ikkje reise til Oslo i vinterferien. Utelukkande på grunn av økonomi. Så torsdag og fredag har eg to fridagar eg må fylle med aktivitetar. Etter at skia mine har samla støv i Vågå i to månader (ti år i Valdres før dei kom hit), kjøpte eg i helga skismøring. På tysdag er det skidag på skulen, og då må eg vere utlært. Så i morgon skal eg teste skia og skiføret. Endeleg!

Men skigåing held ikkje til å fylle to fridagar. Så i går fann eg ut at eg skulle ta ein tur på biblioteket. Og det er merkeleg. Mellom kvar gong eg er på biblioteket gløymer eg kor mange skattar som er gøymt der. Biblioteket i Vågå har ei heilt enorm DVD-samling, og då er det ingen grunn til at eg skal drive å kjøpe meg så mange DVD'ar. Så no er både CHE og moro med Trond Espen Seim lånt inn. Og ja, så skal eg innrømme eg lånte med meg 2012 også. Kanskje pinlig å innrømme det, men eg eeeeelskar katastrofefilmar. Eg tok også med meg nokre bøker - både nynorsk ungdomslitteratur og Bjørnson sine bondeforteljingar.

Og i dag fann eg ut at eg også kunne teste ut biblioteket på Otta også. Og i motsetnad til biblioteket i Vågå, har dei lyrikk av Tor Jonsson. Og dei har mange bøker av Are Kalvø. Og enno litt fleire junk-litteratur-bøker (jentelitteratur som vi kallar det, som passar i Syden - og i soooola!). Så eg har lånt med meg litt av kvart, og har no planer om å gå på ski på dagane, og lese og skrive på ettermiddagane og kveldane. Treng jo ikkje reise bort sjølv om eg har to feriedagar. Kan jo slappe av!!!

Poenget er at eg elskar biblioteket. Og har ein tendens til å gløyme at det er fri underhaldning tilgjengeleg der. Og at eg faktisk ikkje treng å bruke pengar sjølv om det er ferie.

Vel - på turen til Otta fann eg ut at eg måtte vaske bilen min (okey - det var ikkje snø sist gong eg gjorde det), og det kosta 199 kroner. Så måtte eg kjøpe to flasker cava på polet - slik i tilfelle eg treng eit glas vin til skrivinga mi. Også måtte eg innom matbutikken og kjøpe ræl. Også måtte eg fornye lotto (kan jo ikkje klage på at eg aldri vinn viss eg aldri tippar) - og fekk endeleg gjeve beskjed om at grasrotandelen min skal gå til Vågå IL (kunne kanskje meldt meg inn sjølv også - eg som er så sporty). Ja, også berre måtte eg ha 20 marlboro lights (slik for sikkerhets skuld). Vel - bibliotekturen kosta vel då omlag tusen kroner likevel..

Men poenget er fortsatt at eg var veldig lukkeleg då eg reiste heim frå Otta. Med bilen full av litteratur både av Are Kalvø og Tor Jonsson - og fin og rein bil!! Og med store ambisjonar om å gå på ski dagen etterpå! :)

Kommentarer

  1. Bibliotek er bra å ha , bare man husker å levere bøkene , hvis ikke kan det fort bli like dyrt som å kjøpe dem!

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…