Gå til hovedinnhold

Energisk jente søker sommarjobb!

Eg er ein av desse personane som meiner støv ikkje eksisterer om det ligg under sofaen. Og smuler børster vi elegant under teppet.

Og rekningar eg ikkje vil ha? Dei ligg fint i postkassa sidan eg berre "gløymer" å ta dei med inn.

Hadde det ikkje vore for at foreldra mine har gjeve meg noenlunde god oppdraging i høve til dette, og har vorte illsinte viss rekningar ikkje er blitt betalt og eg har slurva med økonomien, så hadde eg garantert vore eit sikkert kort i "Luksusfella".

Også var det denne sjølvmeldinga då. Eg har hatt ei dårleg kjensle heile vegen. Og eg har visst at baksmellen vart stor.

Trikset mitt har dei siste vekene vore å ikkje gå inn på altinn for å sjekke dette. "Det går nok over" har eg tenkt. Kanskje kjem det ein snill fe for å ordne opp? Eller kanskje eg vinn i Lotto slik at eg ikkje treng å bekymre meg?

Vel..i dag dumpa det ein skummel konvolutt opp i postkassa mi. Eg måtte jo opne opp greiene. Eg frykta det verste. Sanninga? Enno verre enn eg hadde trudd! Smellen var femsifra. Lat oss seie det slik at smellen var større enn eit årleg klesbudsjett for unge Blåfjelldal. Vi pratar store summar!

Men det er merkeleg. I krisesituasjonar tenker Blåfjelldal overraskande rasjonelt. Eg var heilt kald og roleg. Eg begynte å rekne på kor stor eigentleg restskatten vart. Og sjølv om det er ein høg sum, så freaka eg ikkje ut ein einaste augenblink.

Men tiltak som vil bli gjennomført er:
- Be arbeidsgjevar trekke meir i skatt i år
- Slutt på shoppingturar hit og dit
- Påskeferie heime i Valdres og ikkje i Oslo
- Attende til nudlar og havregraut i kosthaldet
- Redusere inntak av cava
- Ikkje ferietur i sommar

Eg vurderer også måtar å auke inntektene på. Eg kjem til å ønskje meg pengar i 30-årsgåve no, og vurderer også å skrive ein kiosklitteraturroman. Også skal eg levere inn Lotto-kupongen.

Men eg tenkjer også å bruke den "lange ferien" min på inntektsbringane arbeid. Difor søker eg med dette sommarjobb til sommaren. Dette er å rekne som ein open søknad til heile verda:

Eg er ei veldig blid jente med stor energi og utstråling. Eg har fantastiske muntlege kommunikasjonsdugleikar og er ekstremt god på formidling. Eg har også fått ganske godt lag med menneske, og også ungar, etter år med politikk og nokre månader som barneskulelærar.

Eg er ikkje snobbete, og kan jobbe stort sett kvar som helst. Eg er litt klønete og ikkje alltid like praktisk anlagt. Eg kan også vere litt treig i oppfattinga, og tek ikkje alltid poenget i vitsar før dagen etterpå. Men eg tek som oftast poenget.

Viss du trur du kan ha bruk for meg i lønna arbeid i sommar, vil eg gjerne at du tek kontakt. Og nei, det er ikkje tull! Eg må betale Staten det eg skuldar han.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…