Gå til hovedinnhold

Energisk jente søker sommarjobb!

Eg er ein av desse personane som meiner støv ikkje eksisterer om det ligg under sofaen. Og smuler børster vi elegant under teppet.

Og rekningar eg ikkje vil ha? Dei ligg fint i postkassa sidan eg berre "gløymer" å ta dei med inn.

Hadde det ikkje vore for at foreldra mine har gjeve meg noenlunde god oppdraging i høve til dette, og har vorte illsinte viss rekningar ikkje er blitt betalt og eg har slurva med økonomien, så hadde eg garantert vore eit sikkert kort i "Luksusfella".

Også var det denne sjølvmeldinga då. Eg har hatt ei dårleg kjensle heile vegen. Og eg har visst at baksmellen vart stor.

Trikset mitt har dei siste vekene vore å ikkje gå inn på altinn for å sjekke dette. "Det går nok over" har eg tenkt. Kanskje kjem det ein snill fe for å ordne opp? Eller kanskje eg vinn i Lotto slik at eg ikkje treng å bekymre meg?

Vel..i dag dumpa det ein skummel konvolutt opp i postkassa mi. Eg måtte jo opne opp greiene. Eg frykta det verste. Sanninga? Enno verre enn eg hadde trudd! Smellen var femsifra. Lat oss seie det slik at smellen var større enn eit årleg klesbudsjett for unge Blåfjelldal. Vi pratar store summar!

Men det er merkeleg. I krisesituasjonar tenker Blåfjelldal overraskande rasjonelt. Eg var heilt kald og roleg. Eg begynte å rekne på kor stor eigentleg restskatten vart. Og sjølv om det er ein høg sum, så freaka eg ikkje ut ein einaste augenblink.

Men tiltak som vil bli gjennomført er:
- Be arbeidsgjevar trekke meir i skatt i år
- Slutt på shoppingturar hit og dit
- Påskeferie heime i Valdres og ikkje i Oslo
- Attende til nudlar og havregraut i kosthaldet
- Redusere inntak av cava
- Ikkje ferietur i sommar

Eg vurderer også måtar å auke inntektene på. Eg kjem til å ønskje meg pengar i 30-årsgåve no, og vurderer også å skrive ein kiosklitteraturroman. Også skal eg levere inn Lotto-kupongen.

Men eg tenkjer også å bruke den "lange ferien" min på inntektsbringane arbeid. Difor søker eg med dette sommarjobb til sommaren. Dette er å rekne som ein open søknad til heile verda:

Eg er ei veldig blid jente med stor energi og utstråling. Eg har fantastiske muntlege kommunikasjonsdugleikar og er ekstremt god på formidling. Eg har også fått ganske godt lag med menneske, og også ungar, etter år med politikk og nokre månader som barneskulelærar.

Eg er ikkje snobbete, og kan jobbe stort sett kvar som helst. Eg er litt klønete og ikkje alltid like praktisk anlagt. Eg kan også vere litt treig i oppfattinga, og tek ikkje alltid poenget i vitsar før dagen etterpå. Men eg tek som oftast poenget.

Viss du trur du kan ha bruk for meg i lønna arbeid i sommar, vil eg gjerne at du tek kontakt. Og nei, det er ikkje tull! Eg må betale Staten det eg skuldar han.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein