Gå til hovedinnhold

Kvifor går tunnelane nedover?

Eg bruker å seie at eg ikkje er så smart som eg ser ut, og eg begynner å forstå at det stemmer overraskande bra. Fredagskveld kom eg til Hitra/Frøya passe sliten, køyrte inn i ein tunnel frå fastland over til øya. Det gjekk plutseleg veldig fort nedover, og eg skjønte ikkje kvifor i alle dagar at tunnelen gjekk så bratt nedover.

I full panikk går det opp for meg slik midt i tunnelen at eg er under vatn! Då er det berre å gasse på for å kome seg ut (eg ser allereie då vatnmassene kome mot meg og begynner å fantasere om kva eg skal gjere viss så skjer). Det eg ikkje tenkjer på er at det er fotobokser der; noko som får panikken til å bli enno større.

Og jammen må eg ikkje gjennom nok ein nedover-tunnel for å kome meg til Frøya. Då er det berre å ligge på bremsane i 10% helling i tunnelen, mens du lurer på kva du er mest redd for; å leike actionhelt for å kome deg ut av ein tunnel der vatnet fossar inn, eller å bli take i fotoboks.

Eg kom meg gjennom tunnelane, og hadde nokre strålande dagar på Frøya. Eg var der for å halde eit foredrag om skuleprosjektet i Vågå på seminar for prosjektet "Frøya inn i framtida". Her ser du nokre bilete frå turen min. Blid jente i sola i vakkert landskap!
Vår!!
Fint på veg heim frå Frøya. Har planlagt å leie meg rorbu til sommaren, og bruke tida på å skrive dikt og sjå på havet.
Mesterfotograf Hanne slår til att. Skulle ta bilete av veldig møkkete bil som vart bæsja på av måker. Og fekk sjølvsagt bilete av meg sjølv speila i måkemøkk. Nydeleg!!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…