Gå til hovedinnhold

Vald!

I helga har det vore landsmøte i Framstegspartiet. Og eg sto på val. Eg var innstilt av nominasjonskomiteen til nytt sentralstyremedlem. Dette var eigentleg ikkje planen min i det heile take, men når du får ein førespurnad frå valkomiteen om å bli med i leiinga av partiet du er medlem i, så seier du liksom ikkje nei.

Eg var nok ikkje heilt førebudd då eg takka ja om at det skulle bli kampvotering om plassane som sentralstyremedlem. Det vart det. Og det er bra. Det er ein grunn til at vi er tilhengarar av konkurranse på høgresida i politikken, og då må det vere konkurranse også om plassar i leiinga.

Men likevel vart det veldig vanskeleg sidan dette var ein posisjon eg ikkje har kjempa for i lang tid. Eg liker heller ikkje å kjempe for posisjonar, og det er denne personkonkurransen er alltid det eg har likt minst med politikken. Spelet, fraksjonering, kamp om plassar. No merka eg ikkje mykje til det denne gongen, og eg gjekk inn i det heile med haldninga; "Dei får stemme på meg viss dei liker meg".

Eg trudde ikkje eg skulle bli nervøs. Og i forkant av valet var eg overraskande roleg. Heilt til eg kom på talerstolen for å halde presentasjonstale. Det var ein augenblink der eg trudde eg både skulle besvime, spy eller helst begge delar. Det svartna for augo mine ein augeblink, og eg visste ærleg talt ikkje om eg skulle kome gjennom presentasjonen min. Det gjekk no bra då. Og eg klarte å gå ned ganske fatta.

Og valet gjekk bra. Eg vart vald. Saman med superordførar Helge A. Njåstad og byråd i Oslo, Sylvi Listhaug. Alle saman under 35 år, og alle tre frå Bygde-Noreg. Så det var moro.

No er eg i Oslo eit par dagar. Følte på at eg trengte nokre dagar med å vere anonym her i Oslo, berre rusle rundt og sjå på folk, og tenkje gjennom korleis eg skal påverke utviklinga av FrP og samfunnet i tida framover. Og ikkje minst oppleve den gleden som du finn i Oslo på nasjonaldagen. Det finst ikkje betre plass å feire 17.mai enn i Oslo. Og det seier eg sjølv om eg er ein tulling etter bygda. :)

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…