Gå til hovedinnhold

Hippie-Hanne støtter ikke "sånne companies"

Eg har alltid hatt ein hemmeleg draum om å vere hippie. Eller i alle fall ein draum om å kle meg som ein hippie. Meg sjølv i lange flagrande kjoler, hårband, fjør i øyro og peace-merke rundt halsen. Det er mitt indre bilete av meg sjølv.
Det finst ingen betre plass å vere hippie enn på Grünerløkka. Det har eg fått bekrefta etter ein Oslotur no i helga. Grünerløkka på sundager er eit mekka for hippiar. Marked i Birkelunden og folk som ser ut som dei kjem rett ut frå ein second hand-butikk. Og avslappa eteplassar der folk ser ut som dei ikkje har nokon bekymringar - what so ever.

Saman med gode vener var eg ute for å ete som ein hippie på Grünerløkka no på sundag. Då gjekk det opp for meg at eg rett og slett ikkje har ein hippie-personlegheit. Kva er det som er obligatorisk ein sundag? Jo, pepsi max med masse isbitar. Vi spurte om pepsi max på eteplassen. Servitøren såg ut som vi skulle sagt noko alldeles grusomt. Det blir stille ein augenblink og ho ser på oss med DET blikket. Før ho seier: "Vi støtter ikke sånne companies". Men ho understreka at dei hadde mykje anna godt. Som til dømes rabarbrabrus og ein haug med ting frå "Whole earth foods".
Då er spørsmålet. Kva er det med pepsi som gjer dei til eit "sånt company" vi ikkje vil støtte? Er det fordi dei er kapitalistiske og folk tener pengar på det? Er det fordi dei ikkje er økologiske? Eg har vore inne på heimesidene til Whole earth foods og til importøren hit til Noreg. Eg finn ingenting om at eigarane ikkje tek ut utbytte, men dei er altså økologiske. Så å vere slemt company handlar då truleg ikkje om kapitalisme, men om at dei ikkje driv økologisk. Men kva er så økologisk mat?

Eg finn fram google. Og eit kjapt ukritisk søk gjev meg følgjande svar: I økologisk landbruk betrakter man naturen som en helhet, hvor samspillet og balansen mellom jord, planter, dyr og mennesker er svært viktig. Derfor tar man spesielle hensyn til miljø, renhet og kvalitet gjennom hele produksjonen, fra jord til bord.

Eg får fort fram ein nyheit frå ABC-nyheiter også der det blir hevda at økologisk mat er rein bløff: – Det er en myte at økologisk mat både er sunnere og mer miljøvennlig enn annen mat, sier seniorforsker Arne Grønlund ved Bioforsk.

Hippie-Hanne er like forvirra som då eg var student i USA, og folk på instituttet ikkje drakk coca cola fordi coca cola var onde. Eg fekk aldri noko godt svar på kvifor, men fekk vite at dei tykte alt i Europa var fantastisk og alt i USA var ondt. Eg spurte om dei nokon gong hadde vore i Europa - det hadde dei ikkje. Det fekk meg til å tenkje at det er mykje lettare å elske ting viss ein ikkje kjenner det så godt.

Image is everything? Kva må eg gjere for å bli ein skikkeleg god hippie er då spørsmålet. Må eg kvitte meg med bilen min, nespresso-maskina mi og slutte å drikke pepsi max? Kva med cavaen eg drikk mykje av; er det lov? Og er det lov å kjøpe nye klede viss dei får meg til å sjå ut som ein hippie?

Eg skal bruke sommaren på å finne svar på desse spørsmåla. Inntil vidare, så skal eg kose meg i mine flagrande kjoler, peacemerke-smykke og mine fine hårband. Og vurdere om eg skal lage min eigen hippie-røyrsle på bygda, som kan bli eit gjennomført alternativ til Grünerløkka-hippiane.

Kommentarer

  1. Arg, nå ble hele den fine kommentaren min borte... Ok, prøver igjen:

    Jeg tror "økologi" blir feil søkeord i denne sammenhengen. Coca Cola skal blant annet ha dårlige arbeidsforhold for sine ansatte, og de skal stå bak miljøødeleggelser i India. Det er ikke snakk om at kapitalisme er galt i seg selv, men kapitalisme på bekostning av andre menneskers levevilkår.

    Noe sånt var det jeg mente å si.

    SvarSlett
  2. Eg er i alle fall heilt einig i at min research ikkje står til A. Men var ikkje mykje eg fann om desse firma som sa så mykje om kvifor dei var "snille" (det einaste eg altså fann noko om var at dei var "organic"). Og i blant lurer eg på om dei som er så i mot firma som pepsi veit kvifor dei er i mot dei...men eg er i alle fall heilt med på at vi skal bli meir medvitne forbrukarar. Der er det mange av oss som syndar og som ikkje er vakne nok.

    Takk for innspel. Eg blir glad for meir kunnskap om dette temaet, sidan eg er maks forvirra om kva som er bra og kva som er dårleg - og kven det er bra eller dårleg for. :)

    SvarSlett
  3. Vi trenger flere hippier. Pepsi Max er et godt eksempel på en merkevare som er indoktrinert i hjernen vår. All reklame er hjernevask. Gi medmenneskene fakta.
    Det er så vanvittig mye ubrukelig vårt samfunn blir hjernevasket til å kjøpe.

    En annen ting er feks mote.
    - Det blir bare flere og flere plagiater som ikke klarer å tenke på egenhånd.

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…