Gå til hovedinnhold

(Snart) sprek og ettertrakta.

I helga var eg ein plass der ingen som kjenner meg truleg trudde eg nokon gong kom til å vere. Halv sju laurdagsmorgon reiste eg frå Vågå til Beitostølen for å delta under "Fjelleventyret".

Eg reiste dit av ulike grunnar: 1. Eg har fått med nokre gale spreke vener her i Vågå som skulle springe halvmaraton og som spurte om eg ville vere med 2. Eg har ikkje noko liv 3. Eg er nysgjerrig på livet andre har

Eg trudde jo aldri at eg skulle finne meg sjølv i ei samling full av menneske i panikkalderen som reiser rundt frå plass til plass heile året for å springe maraton. Det er forresten ikkje berre dei der..du har også jentegjengar i rosa t-skjorter der det står "Siv's løpegruppe" eller noko liknande (ALLTID med aprostrof framom s'en). Og som mest er med fordi det blir ein bra fest etterpå, og fordi det er den eineste helga i året dei kan feste med veninnene.

Dit reiste altså eg. Eg som hater å springe, og som alltid har gjort slik halvvegs narr av desse galne sprekingane som ikkje har noko anna liv enn springinga. Og ikkje nok med det; eg var med som deltakar. Til og med med startnummer. Eg sprang ikkje halvmaraton, men eg kjende litt på kjensla av at det hadde vore greitt å vore i form til å gjere det. For samtidig som eg litt misliker desse sprekingane, har eg litt respekt for dei. Eg beundrar dei litt også. Også er eg litt redd desse folka fordi eg føler meg så utrent og dum i det selskapet.

Eg gav meg ut på ei distanse utan tidtaking, og utan at eg trengte gå over målstreken med folk som såg på rundt (eg sneik meg ut av løypa før mål). Sluttida mi vart 1 time og 20 minutt på 10 km terrengløp. Og det utan å springe ein einaste meter (bortsett frå då eg måtte springe fort på smal sti slik at eg ikkje vart sprunge ned av desse galningane som deltok i konkurransa). Men eg må innrømme eg var frykteleg stolt då eg stod ved målet og såg mine to veninner springe over målstreken etter ein halvmaraton. Eg var mektig imponert!

Eg vart mobba av mine sporty venner av ulike grunnar: 1. Eg troppa opp med skinnhansker 2. Eg hadde bimbosolbriller og ikkje sporty solbriller 3. Min haldning om at eg ikkje gidd å springe ein einaste meter fordi då blir eg luktande vondt.

No har dei fått meg til å: 1. Kjøpe løpehansker 2. Vurdere å kjøpe sporty solbriller 3. Love at eg skal melde meg på den såkalla "Fjellbukken" med tidtaking neste gong, og at eg skal springe på under ein time (noko som, tru meg, vil vere litt av ein prestasjon for meg).

Ikkje berre skjedde dette i helga. Eg vart også vald inn i styret i Bufar Norge A/S. Mitt fyrste styreverv i det private næringsliv. Det tykkjer eg er kult, og gler meg til å ta fatt på arbeidet.

Og i dag var Nationen her og skulle gjere eit portrettintervju med meg. Eg er ikkje komfortabel med å vandre rundt i heile Vågåmo med kamera på slep. Mitt indre bygdedyr seier berre: "Neinei Hanne. Dette er berre klysete og folk trur at du trur du er noko no". Men så er eg også opplært til at ein alltid skal takke ja til media...Vel...det er jo moro å vise fram Vågåmo..og eg merkar at eg er meir oppteken av å prate om jobben min og Vågå enn eg er av politikk. Veit ikkje korleis eg skal tolke det..

Vel alt bra her..og så er det berre å håpe det sluttar å regne slik at eg kjem meg ut på "joggetur". Ein plass må grensa gå, og for meg så går han ved regn..

Kommentarer

  1. Det er godt at det ikke bare er jeg som er på vei fra den brede grøft til den smale sti...

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein