Gå til hovedinnhold

24: Lese "Prosessen": Fullført 16.juli 2011

Eg har no gjort ein av tinga på lista mi over 50 ting eg skal gjere før eg døyr. Noko eg har tenkt eg skal gjere i lang tid, men aldri fått meg til å gjere. Litt fordi eg har tenkt at det kanskje ikkje er veldig sympatisk gjort å lese verk forfattaren sjølv meiner er for dårleg til å publisere, men mest fordi eg har vore lat. Og å setje i gang med Franz Kafka sin "Prosessen" viste seg å vere litt av ein prosess for meg også. Men eg tok sola og fjellet til hjelp.

Her ser du den vakre plassen eg starta på "Prosessen" på. Langt vekk frå folk, og i mitt "barndoms rike" på Veståsen i Bagn.


Her ser du "Prosessen" fortsatt uopna. Det viste seg nemleg at eg fann ut eg ville lese ei pocketbok om "Rapsgubbene" fyrst. Veldig underhaldande og veldig lettlest.


Men så, vart eg motivert for Franz Kafka. Og lat oss seie det slik; eg trur heile poenget med "Prosessen" er at ein skal skjøne minst mogleg. At ein skal bli meir og meir forvirra. Og meir og meir sint for at ein ikkje får vite kva Josef K eigentleg er tiltalt for. No skjønar jo også eg (med min noko enkle og overfladiske hjerne) at heile poenget er at ein ikkje skal få vite dette, og at ein slik prøver å framstille eit eller anna byråkratisk rettshelvete som ingen skal trenge gjennom.

Uansett. Boka er ei av bøkene ein "må lese". Så får det berre vere at den fyrste setningen er den beste i heile boka: "Noen måtte ha baktalt Josef K., for en morgen ble han arrestert uten at han hadde gjort noe galt". Vakkert, vakkert, og får deg til å ønskje å finne ut kva han eigentleg blir arrestert for. Og viss du vil finne ut det, kan du eigentleg berre droppe å lese boka. Du blir ikkje klokare.

Også har eg også take meg i å ønskje at Franz Kafka fekk fullført boka si. For det er vel ingen tvil om at eg følte det mangla nokre kapitlar i boka her - utan at eg trur eg ville blitt noko klokare viss dei hadde vore med. Også tenkjer eg det er pussig at ei bok forfattaren sjølv ikkje meinte var god nok, og som vart gjeve ut mot hans vilje (etter hans død), har gått inn i litteraturhistoria som eit av dei største verka som nokon gong er publisert.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein