Gå til hovedinnhold

50 ting eg skal gjere før eg døyr

No er eg endeleg ferdig med lista mi over 50 ting eg skal gjere før eg døyr. Det har ikkje vore enkelt, men det har vore ei nyttig øving. Eg har vore oppteken av at det skal vere realistiske ting, slik at eg faktisk har moglegheit til å klare dette. Lista er i uprioritert rekkjefølge.

50 ting Hanne skal gjere før ho døyr:


1. Lære meg å fiske (altså; å kunne drepe fisken og sløye fisken)
2. Lære meg å måle (gå på målekurs slik at eg lærer nokre teknikkar)
3. Lære meg å skifte dekk på bilen
4. Besøke New York
5. Reise til skikkeleg Afrika (sør for Sahara, altså. Tunisia og Egypt reknar eg ikkje med)
6. Lære meg spansk
7. Lære meg å spele eit instrument
8. Køyre elvebåt på Nilen
9. Gifte meg i Las Vegas
10. Gå Besseggen
11. Besøke Grand Canyon (skam ikkje å ha vore der når eg har budd i Arizona – omtrent like stor skam som å bu i Vågå og ikkje ha gått Besseggen).
12. Besøke Yellowstone nasjonalpark
13. ”Færra te Mexico”
14. Besøke Cuba
15. Vere passasjer på Orientekspressen
16. Besøke ein region dei produserer cava og reise frå vingard til vingard for å drikke meg cavafull.
17. Bu i eit lite raudt hus i skogen
18. Oppleve Britney Spears-konsert
19. Reise på ein skikkeleg festival, vere hippie og bu i telt
20. Delta i sivil ulydnad
21. Reise til Dollywood
22. Lese Opptegnelser frå et kjellerdyp (Dostojevskij)
23. Lese Anna Karenina (Tolstoj)
24. Lese Prosessen (Kafka)
25. Lese Markens Grøde (Hamsun)
26. Lese Don Quijote (Miguel de Cervantes Saavedras')
27. Lese Dekameronen (Boccaccio)
28. Lese 1001 natt
29. Gje ut bok
30. Sjå ei oppsetting av Jon Fosse (har sett ei, men den var omsett til bokmål, og eg var skuffa)
31. Gå i operaen i Oslo (har vore i operaen i Sydney, men ikkje i Oslo)
32. Gå på kino åleine i Noreg
33. Reise på sydenferie åleine
34. Kome inn att i rosa draumekjole størrelse 36
35. Gå på fotokurs
36. Fiske kongekrabbe
37. Klare å springe 10 km utan pause
38. Gå på gudsteneste i Vågåkyrkja
39. Lese Bibelen frå perm til perm
40. Gå i skogen og hogge ned mitt eige juletre
41. Sjå Niagara falls
42. Reise på Yoga-skule i India
43. Køyre Route 66
44. Klatre til toppen av eit tre
45. Gå ein tur i Oslo og seie hei til alle eg treffer
46. Besøke Påskeøya
47. Gå oppå ein skikkeleg stor isbre og studere han på nært hald
48. Reise jorda rundt
49. Ta bilen, reise på måfå-tur i Noreg og følgje konsekvent skilt med rare stadsnamn.
50. Besøke Mall of America


Eg er allereie i gang med, og har snart fullført ein av tinga. Oppdatering følgjer.

Kommentarer

  1. Jeg kan sikkert hjelpe deg med sivil ulydighet, bare å si fra ;)
    For øvrig drar jeg på søndag til Gjendesheim, og skal gå Besseggen på mandag.

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…