Gå til hovedinnhold

Gratulerer, du er no ein sentral tillitsvald i FrP!

Det sa eg til meg sjølv med ein smule sarkasme då eg i mai vart vald inn i FrP sitt sentralstyre.

I løpet av det siste året har to sentralstyremedlemmar i FrP sagt frå seg sine verv, og det kan verke som om skandalane i vårt parti aldri tek slutt.

Prisen ein må betale for å ha sentrale verv i eit parti, er at feil vi gjer kan få så mykje større konsekvensar som ”sentral tillitsvald i FrP” enn dei ville gjort elles.

Før eg takka ja til å gå inn i FrP sitt sentralstyre måtte eg tenkje gjennom om eg har gjort ting som ikkje tåler å bli slått opp på fyrstesida i ei riksdekkande avis. Spørsmål eg stilte meg var: Har eg betalingsmerknader? Kan det hende at folk har lite flatterande fyllebilete av meg?

Eg måtte også tenke gjennom konsekvensar av framtidige handlingar. Eg hugsar eg tenkte gjennom eit hypotetisk tilfelle om å bli take i promillekontroll ein morgon etter at eg hadde drukke litt for mykje vin kvelden før. Som ”Vanlege Hanne” ville heilt sikkert innbyggjarane her i området dømt meg nord og ned.

Som medlem av sentralstyret i FrP vil eg i tillegg fått overskrifter som dette på kjøpet: ”Sentral tillitsvald i FrP fyllekøyrte langs veg full av ungar”. Då hadde eg ikkje berre vore kjend i Vågå som ho som køyrte i fylla, men heile Noreg ville for all framtid hugsa meg som ”ho derre FrP’aren som er litt hard på flaska”. Då ville eg i tillegg til fengselsstraff blitt straffa gjennom heile resten av mitt liv.

Vi skal sjølvsagt ikkje bryte lover. Men i blant kan det skje at du gjer det. Alle kan gjere dumme ting. Nokre dumme ting er lettare å tilgje enn andre. Det kan også skje at ein urettmessig kan bli skulda for å ha brote ein lov.

Media fråtsar i detaljar, og folk står klare for å dømme. Spesielt kan ein sjå dette i dei nye sosiale media. Folk dømmer før nokon i det heile take er dømt og før fakta er kome på bordet. Og mykje av det som blir sagt er både vondskapsfullt og spekulativt.

Som medmenneske må vi hugse på at også dei som er kjende politikarar er menneske som skal prøve å leve eit så normalt liv som mogleg. Vi må også hugse på demokratiske prinsipp om at folk er uskuldige inntil det motsette er bevist. Plutseleg kan det vere du eller meg som står der med kamera opp i ansiktet fordi vi har dumma oss skikkeleg ut.

Publisert i spalta Blåmandag i Dagsavisen, 26.september 2011

Kommentarer

  1. Interessante og velformulerte tankar dette - som dei fleste av blogginnlegga dine! Men dette med at ein kvar er uskuldig til påtalemakta evt har ført prov for det motsette; gjeld det også for Mulla krekar? Eg meiner å hugsa at Siv Jensen meinte statsministeren burde setta Krekar i forvaring. Forvaring er jo den strengaste straffeforma me har her til lands. Burde ikkje prinsippet om at den mistenkte er uskyldig til det motsette er bevist gjelda også når ein vil ha noen dømt til forvaring?
    Arvid Berentsen

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein