Gå til hovedinnhold

Gratulerer, du er no ein sentral tillitsvald i FrP!

Det sa eg til meg sjølv med ein smule sarkasme då eg i mai vart vald inn i FrP sitt sentralstyre.

I løpet av det siste året har to sentralstyremedlemmar i FrP sagt frå seg sine verv, og det kan verke som om skandalane i vårt parti aldri tek slutt.

Prisen ein må betale for å ha sentrale verv i eit parti, er at feil vi gjer kan få så mykje større konsekvensar som ”sentral tillitsvald i FrP” enn dei ville gjort elles.

Før eg takka ja til å gå inn i FrP sitt sentralstyre måtte eg tenkje gjennom om eg har gjort ting som ikkje tåler å bli slått opp på fyrstesida i ei riksdekkande avis. Spørsmål eg stilte meg var: Har eg betalingsmerknader? Kan det hende at folk har lite flatterande fyllebilete av meg?

Eg måtte også tenke gjennom konsekvensar av framtidige handlingar. Eg hugsar eg tenkte gjennom eit hypotetisk tilfelle om å bli take i promillekontroll ein morgon etter at eg hadde drukke litt for mykje vin kvelden før. Som ”Vanlege Hanne” ville heilt sikkert innbyggjarane her i området dømt meg nord og ned.

Som medlem av sentralstyret i FrP vil eg i tillegg fått overskrifter som dette på kjøpet: ”Sentral tillitsvald i FrP fyllekøyrte langs veg full av ungar”. Då hadde eg ikkje berre vore kjend i Vågå som ho som køyrte i fylla, men heile Noreg ville for all framtid hugsa meg som ”ho derre FrP’aren som er litt hard på flaska”. Då ville eg i tillegg til fengselsstraff blitt straffa gjennom heile resten av mitt liv.

Vi skal sjølvsagt ikkje bryte lover. Men i blant kan det skje at du gjer det. Alle kan gjere dumme ting. Nokre dumme ting er lettare å tilgje enn andre. Det kan også skje at ein urettmessig kan bli skulda for å ha brote ein lov.

Media fråtsar i detaljar, og folk står klare for å dømme. Spesielt kan ein sjå dette i dei nye sosiale media. Folk dømmer før nokon i det heile take er dømt og før fakta er kome på bordet. Og mykje av det som blir sagt er både vondskapsfullt og spekulativt.

Som medmenneske må vi hugse på at også dei som er kjende politikarar er menneske som skal prøve å leve eit så normalt liv som mogleg. Vi må også hugse på demokratiske prinsipp om at folk er uskuldige inntil det motsette er bevist. Plutseleg kan det vere du eller meg som står der med kamera opp i ansiktet fordi vi har dumma oss skikkeleg ut.

Publisert i spalta Blåmandag i Dagsavisen, 26.september 2011

Kommentarer

  1. Interessante og velformulerte tankar dette - som dei fleste av blogginnlegga dine! Men dette med at ein kvar er uskuldig til påtalemakta evt har ført prov for det motsette; gjeld det også for Mulla krekar? Eg meiner å hugsa at Siv Jensen meinte statsministeren burde setta Krekar i forvaring. Forvaring er jo den strengaste straffeforma me har her til lands. Burde ikkje prinsippet om at den mistenkte er uskyldig til det motsette er bevist gjelda også når ein vil ha noen dømt til forvaring?
    Arvid Berentsen

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…