Gå til hovedinnhold

Kva gjekk gale med FrP?

Valet er no overstått. For FrP sin del kan vi vel trygt konkludere med at valet gjekk ganske dårleg. Attendegang i dei aller fleste kommunar, færre ordførarar og ei oppfatning blant innbyggjarane om eit parti som ikkje fungerer og som ikkje har tru på at vi skal klare å styre landet.

Enkelte plasser går det sjølvsagt bra. Det er ofte der vi har botnsolide ordførar som blir lønna for den gode jobben dei gjer. Austevoll er eit døme på dette. Hadsel er ein annan kommune der vi gjekk mykje fram.

Likevel kan vi seie det så klart som at valet gjekk dårleg. Og det er ingen tvil om at ting må endrast og at ting må bli gjort annleis i framtida. Vi MÅ lære av dei feila vi gjorde no (men då treng vi kunnskap om kva vi gjorde feil, og det er ikkje alltid like lett å sette ord på).

Eg har mine klare meiningar om kva som bør bli gjort annleis. Det har eg tenkt til å ha med meg i diskusjonane vi skal ha i Sentralstyret og Landsstyret utover hausten.

MEN, mine tankar er ikkje nok, og eg treng din hjelp. Eg ferdast i miljø der det ikkje er mange FrParar eller potensielle veljarar, eg diskuterer ikkje kjempemykje politikk i kvardagen og eg har heller ingen folkevalde verv. Det er difor eg treng innspel frå ALLE som har meiningar om kva som skar seg for FrP i valkampen (og før), og kva som kan gjerast betre.

Eg ønskjer meg spesielt innspel på følgjande:

1. Korleis følte du FrP framstod i valkampen?
2. Kva gjorde at du ikkje stemte FrP ved dette valet? (viss du då ikkje gjorde det)
3. Har du tillit til FrP sine lokale kandidatar?
4. Har du tillit til FrP sine sentrale talspersonar?
5. Kva skal til for at FrP skal få din stemme i framtida?
6. Kva for saker bør FrP jobbe for i tida framover?

Eg er også open for innspel på andre områder. Skriv innspela i kommentarfeltet her, eller send meg ein mail. Alle innspel vil eg ta med meg vidare til Sentralstyret, men eg skal sjølvsagt ikkje fortelje kven som har kome med dei (så viss du sender meg ein mail, så er det berre eg som vil vite kven som har sendt meg mailen).

Takhøgden er stor. Vi treng at de er ærlege. MEN; ikkje kom med stygg personhets på bloggen (til dømes: "Kandidat X i den kommunen er eit søppelhue"). Då må eg slette det.

Håper på mange innspel! :)

Kommentarer

  1. 1. Greit, Siv var flink i debattene, Fpu-lederen likeså.. Hagen trengte ikke å si alt han mente. Plakatene i Oslo var bare forvirrende..

    2. Høyre-kandidatene virket mer rolig og skikket.

    3. Joda, men har ikke så god oversikt utenom de største byene.

    4. Nja, håper Solvik-Olsen avanserer litt snart.

    5. Tar tak i ting som angår folk direkte, f.eks kriminalitet. Sette dagsorden på saker som media er taus om, f.eks voksende offentlig sektor og økende mengde uføretrygdede.

    6. Vet ikke, kjør på mede ett bredt spekter, men fokuser særlig på fire til fem saker som Frp kan ta eierskapet til.

    Lykke til Blåfjelldal har troen på deg :)
    T.

    SvarSlett
  2. 1. FrP begynte å bortforklare det dårlege valet lenge før valdagen. Det gjorde at dei framstod som om dei hadde gjeve litt opp. Særleg pinleg var det å sjå partiet prøve å utnytte terroren til sin fordel, både gjennom å snakke om kor utruleg vanskeleg det siste året hadde vore for FrP (som om det var noko lettare for Arbeidarpartiet ...) og gjennom å bruke statsministerens ord på valkampplakatane i Oslo ("Mer demokrati, mer åpenhet. Stem FrP").

    2. Politisk usemje, særleg når det kjem til måten partiet omtalar og vanvørdar innvandrarar på.

    3. Carl I. Hagen? Niks. Christian Tybring Gjedde? Niks. Attåt Per Willy Amundsen er dei trygt inne på topp tre-lista over FrP-arar eg har null tillit til, jfr. punkt 2.

    4. Nei. Siv Jensen søkjer offerrolla, Per Arne Olsen framstår som ein boligskurk, Per Sandberg er ein laus kanon, Per Willy Amundsen har teke til orde for korstog (!) ... Det er ganske skrale greier.

    5. Første steg bør vere å slutte å teikne fanden på veggen. Snikislamiseringa er ein bløff, senterpartiet og arbeidarpartiet er ikkje sosialistar, og 22. juli var ikkje eit komplott for å undergrave FrPs valkamp, slik ein lett kan få inntrykk av ved å høyre på bortforklaringane frå diverse høgtståande FrP-fjes.

    6. Det kan jo vere på tide å skaffe seg ein miljøpolitikk.

    SvarSlett
  3. 1. Passive. Det har vært et dårlig år for FRP og 22/7 gjorde at de var mer lavmelte og ikke spillte så hardt på kriminalitet, utvisninger, integrering osv som vanlig og derfor kom de heller ikke til.

    2. Først og fremst økonomisk politikk hindrer meg i å stemme FRP. Samtidig er det tynt i rekkene bak Siv.
    3. Ikke i det hele tatt. Jeg vet hvem de er og ville ikke lånt noen av dem en 50 lapp.
    4. Noen, men i regjering? Det blir værre. Søviknessaken, Birkeland og mange andre gjør at mange er skeptiske til personene i partiet og det er mange som ikke blir overrasket over noe fra FRP lenger. Jeg vet det skjer mye i andre partier også, men politiske ledere må ha tillit som person og ikke bare politikk og her er det stor skepsis.
    5. På sine fiender kjenner man sine venner også. Vil man at SV skal lenger ut på fløyen? Før de større oppsluttning da? Spør så de samme spørsmål om FRP. I økonomiske vanskelige tider skal vi være forsiktige. Vi har penger, men det må en langsiktig plan til for å forvalte de fornuftig. Ikke bare "mer veier", "billigere sprit". Man må jobbe for en plan - hva har vi råd til fremover? Hvordan skal de svake ha det? Ikke bare tilbud, men kroner og øre. Hvordan skal man lage arbeidsplasser som kan selge varer når oljen er over osv.
    6. Se 5 + legg til at man ikke skal ha de løse kanonene, men komme med veloverveide innspill. Inrømme feil og fortelle løsningen på de feil som er gjort.

    SvarSlett
  4. ... og der kom Hokksrud. Det er rett og slett ikke folk med hold i som er i FRP. Folk stoler ikke på dere og blir ikke overrasket over noe lenger, som jeg sa.

    Det som trengs på den fronten er en lang og nitidig prosess hvor man siler ut folk som ikke fortjener tillit og bygger tillit. Det er ikke noen ting som er gjort på 2 år eller 4 år. Tillit er noe man får av å bevise at man er noe over lang tid.

    Lykke til - sorry, Hanne, det er ikke noen Quick Fix for dere.

    SvarSlett
  5. @Håkon, denne mannen heter Bård Hoksrud! Hva TV2 og den politisk redaktøren i TV2 Stein Kåre Kristiansen har drevet med her går over alle grenser. Jeg blir helt uvell når jeg tenker på familien og da fremfor alt barna til Bård Hoksrud. Har ingen empati lenger, dreier det seg bare om penger og makt? Herr Kristiansen burde skamme seg.

    SvarSlett
  6. Hei Anonym.
    Jeg er helt enig i at det er en heksejakt på FRPere og at pressen har gått alt for langt.

    Men, man må huske på at det er noen som går inn for å henge ut andre grupper for hva enkeltindivider gjør også....

    Uansett om pressen jakter eller ikke - hans handlinger er ikke slik en stortingsrepresentant og gruppeleder skal være. Og det er akkurat det jeg beskriver, Anonym. I FRP er det mange man rett og slett ikke blir overrasket over har dårlig dømmekraft. Og det er et problem for partiet nå - og i fremtiden.

    Vinklingen din er å gjøre FRP en bjørnetjeneste. Du kan godt skylde på pressen, men det hjelper ikke partiet. Handlinger som det som er avslørt ER problemet.

    SvarSlett
  7. Men, Anonym, jeg skjønner deres fortvilelse.
    I dag kom denne nyheten :
    http://www.nettavisen.no/nyheter/article3236206.ece

    Det er overhode ikke fokus på den saken i nyhetene. Hoksrud tar all fokus. Og, selvfølgelig er det ikke nevnt partitilhørighet. Kanskje det beste beviset på at det ikke i dette tilfellet er en FRPer.

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…