Gå til hovedinnhold

Rar valkveld

Eg kjenner at "valkveld-stemninga" er i ferd med å kome innover meg no. Men dette er heilt annleis enn det har vore tidlegare val for min del - her eg sitt åleine foran tv'en forkjøla og smådårleg med eit glas raudvin.

Eg hugsar stortingsvalet for to år sidan. Då eg var kampkandidat, og hadde vore inne på meiningsmålingane heilt fram til ei veke før valet. Då valdagen kom var eg utslitt. Eg hadde gitt alt. Eg var heilt tom. Men allereie då valdagsmålingane kom, visste eg innerst inne at det ikkje ville gå vegen. Sjølv om eg hadde eit ørlite håp. Eg var nervøs, hadde det vondt og det var presse på alle kantar. Alle skulle ha ein kommentar på at det ikkje gjekk vegen, og eg måtte sette ord på skuffelsen min.

Eg hugsar kommunevalet for fire år sidan. Det var fyrste gong vi stilte med liste i Sør-Aurdal, eg var 1.kandidat og eg følte nesten at valet handla om meg som person. Det var eg som hadde stått bak opprettinga av laget, det var eg som var frontfigur og eg var så nervøs. Og så spent! Og eg drakk vin til den store gullmedaljen. Resultatet kom tidleg, og viste at vi hadde fått 16,8% oppslutnad og fire representantar inn. Det var veldig bra! Og enno gladare vart eg då eg nokre dagar seinare fann ut at eg hadde fått personstemmer frå 100 av 271 som stemte på oss. Og at eg fekk nest-mest slengarar etter ordføraren. Då var eg stolt! Det betydde mykje for meg (eg veit det høyrast ut som eg er høg på meg sjølv no, men eg må berre skildre korleis eg følte det då). Og eg følte i alle fall at eg gjekk inn i kommunepolitikken med eit klart mandat. Nesten tre år seinare meldte eg overflytting til Vågå, og sa frå meg både plass i formannskap og kommunestyre.

Eg hugsar fylkestingsvalet for åtte år sidan. Då eg vart vald inn i Fylkestinget og fekk mitt fyrste folkevalde verv. Då var eg også stolt. Eg var ungdomskandidat og hadde verkeleg kjempa hardt for å kome inn - med eigen brosjyre og greier og greier. Eg skulle jo redde verda! Og det gjennom fylkespolitikken. Fire år seinare trakk eg meg frå fylkespolitikk - fordi eg skulle satse på kommunepolitikk.

No - i år 2011 - har eg knapt nok drive valkamp (har berre hatt ein tv-debatt og vore på nokre få valgstands). Det er lenge sidan eg har hatt ein så roleg valkamp. Og eg er veldig roleg. Visstnok kjenner eg at eg er spent. Og eg kjenner at det blir moro å følgje med på resultat rundt omkring i landet. Eg er spent på Oslo. Eg er veldig spent på Oslo. Mykje fordi det er hovudstaden og mykje fordi eg har gode vener som står på liste der, og som eg håper kjem inn i bystyret. Eg ser også spent på vår sentrale valvake frå Oslo, ser mange vener og folk eg er glad i. Og skulle ønskje eg var der saman med dei.

Eg er spent på om dyktige ordførar blir gjenvalgt. Eg er spent på Austevoll mellom anna, der min gode sentralstyrekollega, Helge André, står på val. Han er drivande dyktig, og eg håper verkeleg han blir gjenvald.

Eg er spent på Nord-Aurdal og Øystre Slidre kommune her i Oppland. Eg traff FrP sin fyrstekandidat, Kjell Eggen, frå Øystre Slidre fyrste gong på laurdag. Og for ein mann! Tidlegare rådmann i Øystre Slidre stiller til val for FrP. Det tykkjer eg er tøft! Eg er sjølvsagt også spent på Sør-Aurdal, og håper dei gjer eit like bra val som då eg var 1.kandidat for fire år sidan.

Kommunestyreval handlar mykje om at velgjarane skal få seie sitt. Men det handlar også mykje om kven som klarar å samarbeide med kven. Difor kan vi få rare situasjonar der der partiet som får klart flest stemmer blir halde utanfor makt.

I Vågå er ikkje valet så spanande. Her kjem ordføraren også dei fire neste åra til å heite Rune Øygard. Og AP kjem til å få reint fleirtal. Det vedder eg ganske mykje på.

Eg? Jo..eg står på val eg også! Til fylkestingsvalet(!) Det har eg ein tendens til å gløyme - fordi eg føler kommunepolitikk er viktigare enn fylkespolitikk. Så joda...viss ikkje veljarane vil det heilt annleis, så kan eg om ikkje lenge kalle meg fylkestingsrepresentant. Som eg også stolt kunne kalle meg den spanande valnatta åtte år attende.

Kommentarer

  1. Trur nok du kan ta mykje personleg ære for valet i Sør-Aurdal sist gong! Og no er du truleg igjen i posisjon til å redde verda via Fylkeskommunen! Håpar du blir ein av dei frå Frp som kjem inn der:) Helsing Karen M. Kvåle Garthus

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein