Gå til hovedinnhold

Mistar snart kontrollen...

Eg er fullstendig i ferd med å miste kontrollen. På passord og sakspapir. Det var i ferd med å utvikle seg til eit komplett mareritt ein gong i løpet av dei to siste dagane - når eg var i mitt fyrste Fylkesting i perioda 2011-2015. Då fekk eg enno ei ny e-post-adresse og enno ein ny konto til reiserekningssystem. Eg hadde sakspapir både her og der - i ørten ulike bunker. Og ein haug med ARK med koder, epostkontoinformasjon og anna greier eg måtte vite.

Til sentralstyre- og landsstyremøte no i helga har eg ørten dokument på papir og nokon elektronisk. Eg har mista oversikt for lenge sidan.

No har eg tre plassar eg må sørgje for å få utbetalt tapt arbeidsforteneste frå. Så no må eg halde oversikt over at eg får etterbetalt all lønna eg blir trekt frå Vågå kommune frå dei plassane eg har tillits- og folkevalde verv (og tru meg; eg må halde oversikt og passe på at feil ikkje blir gjort (for det blir nemleg gjort feil) - for elles kjem eg til å bli ein fattiglus). Også må eg lage reiserekningar eg må sende ørten plassar. Og det er FIRE ulike system!!

Eg har privat epost, arbeidsepost, oppland.org-epost og frp-epost. Og altså fire ulike plassar eg lagar reiserekningar til. Med ULIKE kilometergodtgjersle og ulike måtar å rekne ut diett på.

Eg har ikkje ein gong begynt å telle kor mange koder og passord eg må halde styr på.

Eg har hatt eit stort behov for å samle saman alt dette i ein haug og kaste det inn i veggen. Mens eg skrik høgt: DET ER IKKJE DIFOR EG ER SAMFUNNSENGASJERT!!! Eg er i ferd med å klikke. Og eg trur eg kjem til å gjere det ein vakker dag. Det er ikkje synd på meg altså. Eg er berre ein kontrollfreak, og er no i ferd med å føle eg mistar kontrollen. Det følast ikkje godt.

Og kanskje - berre kanskje - har eg for fyrste gong i mitt liv take på meg altfor mykje. Tenktenktenk kor godt eg eigentleg hadde det i det drøye året som vanleg tilsett i Vågå kommune der eg ikkje hadde eit einaste tillitsverv. Det var eigentleg fint. Også er det eigentleg ei god kjensle å kjede seg. Gud, som eg saknar å kjede meg!

Å ja...beklager, beklager at eg har vore elendig til å blogge og elendig til å svare på innlegg på bloggen min. Fyrst av alt; alle innspel eg har fått om kva som gjekk gale for FrP og kvifor vi fekk eit dårleg valresult, er blitt lese. Dei blir også take med til evalueringa av valet vi skal ha på sentralstyremøte og landsstyremøte no i helga. Og for det andre; eg skal svare på alle kommentarar eg har fått frå dykk. Eg håper eg skal få gjort det på togturen frå Otta til Oslo i morgon.

PS: Eg håper at iPad'en vi får utdelt på neste fylkestingssamling skal hjelpe til med å lage eit system for meg. Det hadde vore litt fint, tenkjer eg.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein