Gå til hovedinnhold

Ein heilt vanleg dag som influesasjuk

0348: vakne opp med ein kjeft som er omtrent limt saman av gørr. Stå opp for å pusse vekk all jævelskap og hente vatn.
0356: Attende i senga. Prøver å lese litt nettaviser på ipad'en. Sovner med armene rundt i'pad.
0624: Vaknar av at eg vrir meg. Har drømt noko så komplisert og kjedeleg at det bokstaveleg talt er eit mareritt å sove. Hugsar ikkje kva eg drøymte, men trur de handla om idiotar som hadde for stor makt i samfunnet. Må gå på badet for å pusse tennene, hente mer vatn og så sove att.
1050: Vaknar og finn ut at eg kan stå opp.
1056: Dreg meg ut av senga mens eg sutrar. Og frys. Tek på meg ullundertøy og svære ullsokkar og legg meg under eit pledd på sofaen.
1100: Svitsjer gjennom kanalane. Stopper på nyhetskanalen. Ser noko om elendigheit i verda, men tenkjer at ingen har det like ille som meg.
1110: Desperate housewives-maraton i gang på bliss.
1200: Begynner bli svolten, og har lyst på solo.
1215: Går på statoil for å kjøpe aviser, solo og potetgull. Ser meg i speilet før eg går, og det ser ut som eg har det vondast i heile verda.
1230: Attende heime totalt utslitt. 500 meter gange var som ein maraton.
1235: Svitsjer innom tv3. Heliggrisen babe.
1305: Finn fram ipad. Skjønner eg kan berre gløyme å sitje fem timar i bil i morgon for å kome meg i politisk møte. Sender mail om forfall. No tykkjer eg verkeleg synd i meg sjølv.
1415: Vaknar opp med kink i nakke. Og ipad i fanget. Heldiggrisen Babe er ferdig. Er varm og tek av meg sokkar.
1415: ser på gordon ramsey lage julemat på tv3. Et potetgull til frukost, drikk masse solo med masse sukker i.
1500: Tenkjer at eg kanskje ikkje blir kvitt hovudpina av å sjå på tv dagen lang. Les difor alle avisene. Dei sidene eg bruker lengst tid på er der tv-programmet står. Tek på meg att sokkar fordi eg frys.
1540: Svitsjar innom program om legendarisk kvinne på nrk2. Føler eg lærer noko no.. Sovnar og vaknar opp midt i skavlan. Som handlar om litt av kvart.
1700: Tv-programmet 15 år og for tjukk. Et meir potetgull, men blir kvalm.
1730: Fekk dårleg samvit av å sjå på program om fedme mens eg åt potetgull, så bytter kanal. Finn film med Jennifer Aniston på filmkanalen.
1905: Vaknar opp av rulleteksten på filmen. Svitsjer instinktivt over til dagsrevyen. Slumrar til sak om opptøyer i eit eller anna land.
1938: Slår over til reprise av God kveld Noreg. Tek av meg sokkar fordi det er for varmt.
2000: Finn ut eg skal gje BigBrother ein sjanse. Klarar det i femten minutt. Det fine er at eg ikkje lenger tykkjer synd i meg sjølv. Tek på meg att sokkar fordi det er for kaldt.
2015: Mette Marit! Blir imponert over engelsken hennar. Elles kjedeleg. Litt usikker på om eg skal ete eller sove.
2115: Filmen Ghost Town på Nrk3. Et opp siste rest av potetgullet. Angrar litt på at ikkje kjøpte to posar.
2230: Innser at eg veit korleis filmen kjem til å ende. Har ikkje tålmodighet til å sjå meir og tek med meg Jo Nesbø til sengs. Har funne ut eg skal gje han ein sjans sidan alle andre skryt slik av han.
2345: Finn meg sjølv liggande sovande og siklande på side 21 med lyset på. Skrur av lyset og håper denne natta skal bli betre enn den førre.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…