Gå til hovedinnhold

Eit skikkeleg surrehuggu

Sliten og trøtt kom eg heim frå Bayern på fredagskveld. Eg hadde sett for meg ei helg på sofaen der eg skulle vere minst mogleg sosial.

Eg logger meg inn på facebook - der ser eg ei voldsom meldingsutveksling av veninner om gåver og styr til eit 30-årslag eg var sikker på var neste helg. Det går sakte, men sikkert opp for meg at selskapet ikkje er neste helg, men i morgon. Og eg finn ut eg må pakke for å reise til Valdres allereie neste morgon. Og kofferten må vere klar til å reise vidare til Oslo på måndag - og til Gjøvik tysdag (fyrst sentralstyremøte, så Fylkesting).

Eg må lage meg ein plan. Og det må vere ein plan som gjer at eg får unna det arbeidet eg hadde tenkt til å gjere før måndag, samstundens som eg ikkje må slite meg ut. Eg bestemmer meg allereie før klokka er 11 laurdagsformiddag at planen er å køyre sjølv til selskapet på kvelden (slik at eg kjem meg heim når eg vil), og unngå alkohol (tru meg - det skjer ikkje ofte; eg elskar god vin!).

Veel...det gjekk overraskande bra. Bortsett frå: Tre gonger måtte eg svare på spørsmål om "kor lenge blir du eigentleg i Vågå, då?". For ikkje å prate om at eg nokre gonger gonger fekk kommentarer ala: "Liv i Vågå om dagen, du..." eller "Kva trur du eigentleg om det som skjer i Vågå?" - gjerne med følgje av ein eller annan tåpeleg kommentar som gjer at eg får lyst til å vri nakken om på folk. Det er då du skulle ønskje du anten var så full at du gjer blaffen i kva folk seier, eller at du er så full at du gjev folk beskjed akkurat kva du meiner om dei og spørsmåla dei stiller meg. Eg held ut til halv to forresten. Og det er overraskande lenge til meg å vere. Edru eller med promille.

Eg var glad då eg i dag vakna opp (nesten) utkvilt av barnehyl. Og så vart det fjelltur i kulden der eg lot jobb vere jobb, og der eg (nesten) klarte å kople skikkeleg av nokre timer. Takk til familie og fantastisk niese for det.

I morgon skal eg til Oslo i sentralstyremøte. Så attende til Gjøvik for Fylkesting der vi skal bruke ein heil dag på Ipad-opplæring og gruppemøter. På tysdagskveld skal eg ein svipptur til Fagernes for å vere med i ein debatt om nynorsk og språk. Så attende til Gjøvik for Fylkesting neste dag. Du reknar liksom ikkje med at alt av ting skal skje samstundes når du takkar ja til ting - men på ein annan måte er det kanskje like greitt at det gjer så. Sjølv om eg føler eg korkje har kontroll på hjernen, argumentasjonen eller sakspapira (takk takk takk for Ipad)

Eg trur i alle fall at eg skal klare å kome meg ut av dette med føtene på jorda. Om ikkje anna så sørgja mitt surrehuggu for at eg fekk ein heil dag ekstra saman med familien min der eg kunne slappe heilt av. Og det er jo noko berre det...

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…