Gå til hovedinnhold

Femårsplan - for varig endring i livet mitt

Å skape varig endring i skular tek fem til sju år, seiast det. Difor tenkjer vi som jobbar med skuleutvikling langsiktig. Vi skal halde fast på dei same utviklingsmåla over tid, og vi lagar oss delmål undervegs.

Spørsmået eg gav meg sjølv tidlegare denne veka, var om eg jobbar på same måte for å få til endring i mitt eige liv. Har eg ein langsiktig plan for mitt eige liv?

I arbeidet med skuleutvikling har vi laga eit draumebilete av korleis vi ønskjer skulen skal vere om nokre år. Har eg gjort det i mitt eige liv? Javisst dagdrøymer eg, men har eg lagd eit varig dramuebilete som vil vere gyldig i dag, som om to år? Nei.

Har eg sett meg målsettingar for å nå drømmebilete mitt? Har eg vald meg ut nokre utviklingsområde? Tja..kvart år sett eg opp nokre målsettingar for det nye året. Problemet er at desse skiftar frå år til år utan at dei nødvendigvis heng saman. Også så mange då. Altfor mange. Det blir jo ikkje utvikling av slikt.

Har eg sett meg konkrete delmål med tidsfristar, som eit steg i å nå dei store målsettingane mine, og oppnå drømmebilete mitt av meg sjølv og eige liv? Nei, det har eg ikkje.

Eg har altså ingen gjennomført forankra plan for mitt eige liv. Det skal eg lage no. Denne sundagen skal eg bruke på følgjande:

1. Lage meg eit draumebilete av mitt eige liv om fem år
2. Plukke ut tre-fem område eg skal jobbe innanfor for å nå drømmebilete
3. Sette meg tre-fem målsettingar for å nå drømmebilete
4. Lage delmål med tidfristar
5. Lage korte konkrete arbeidsoppgåver som eg skal jobbe med kvar veke

Då er eg i gang med å jobbe som ein overbetalt konsulent for å skape endring i livet mitt. Fordelen med å ta fatt i sitt eige liv, er at det berre er ein person som skal endre mentaliteten sin.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…