Gå til hovedinnhold

Frå ein drømmejobb til ein annan!

Eg skal skifte jobb. Frå og med 1.august blir eg lærar. Eg har visst det lenge at det er lærar eg skal bli, men eg har hatt det så fint i jobben min som prosjektleiar i Vågå. Det har eg fortsatt.

Eg fekk drømmejobben då eg flytta frå Oslo til Vågå, som prosjektleiar for eit samfunnsutviklingsprosjekt med mål om å lage Noregs beste skule. Men prosjekt er prosjekt, og eg kan ikkje vere prosjektleiar for alltid. Eg visste difor at eg ikkje ville klare å halde oppe energinivået i nok eit år som prosjektleiar, og dessutan trur eg det er sunt for både meg sjølv og for satsinga i Vågå at andre tek over. For eg kan ikkje vere der for alltid.

Hovudgrunnen til at eg bytar jobb er likevel at eg har ein draum. Eg har ein draum om å jobbe som lærar. Å medverke til at unge menneske tenkjer sjølv, og utviklar seg til gagns menneske. Det er kva eg vil gjere, og det er det eg skal gjere.

Eg begynte difor å søkje lærarjobbar med ein gong stillingane for neste skuleår vart lyst ut. Eg har søkt fleire plassar. Eg søkte der eg tykte det høyrtes triveleg ut å bu eller jobbe. Det var ikkje alle plassar eg søkte. Eg ønskja meg til ein plass eg ikkje kjende frå før, og der folk heller ikkje visste kven eg var. Eg var klar for å oppleve noko nytt.

Høyanger kommune var tidlegast ute med utlysinga si. På nynorsk.

Høyanger kommune var også tidlegast ute med å invitere meg i til intervju.

Høyanger kommune var fyrst ute med å gje meg eit jobbtilbod.

Eg likte klangen i namnet. Eg likte folka som møtte meg. Eg tenkte umiddelbart: dette er nok ein plass eg kunne tenkje meg å bu.

Eg reiste over til Høyanger. Høyanger møtte meg i strålande sol. Elevane var blide. Dei vaksne var blide. Eg følte heile kommunen ønskja meg velkomen. Til tross for at bilen min så vidt fekk plass på vegen inn dit.

Eg har takka ja til jobb i Høyanger og skal etter planen flytte dit i løpet av sommaren og startar i ny jobb 1.august.

Eg gler meg. Eg kjem ikkje til å ombestemme meg. Men eg kjenner litt på frykta.

Kva er det du driv med? Du som trivst så godt i Vågå, Hanne? Du som eigentleg har tenkt å flytte attende til Oslo, Hanne? Tenk om du ikkje kjem til å trivst klemt mellom fjord og fjell, Hanne? Tenk om du ikkje får nokon vener der, Hanne? Er det ikkje på tide å slå seg til ro med mann og barn, Hanne?

Men eg vil oppleve ulike stader. Eg vil oppleve ulike menneske.

Eg er livredd for å slå meg til ro. Eg er livredd for å kjede meg. Eg vil ha det moro. Eg vil leve ut draumane mine. Draumane mine handlar ikkje om å byggje hus, få meg ungar og mann - korkje i Vågå eller Oslo. Draumane mine handlar om noko heilt anna.

No skal eg bli lærar. Eg skal bli Noregs beste lærar.

Eg kan knapt vente til skulestart i august når eg sett i gang med det som truleg blir mitt livs største utfordring; å føle eg strekk til som pedagog og som medmenneske.

Min største draum akkkurat no er å klare nettopp det.

Kommentarer

  1. Velkomen til framtidsfylket :-) Kjekt å lese kvifor det vart Høyanger, og eg håper du kjem til å trivast.

    SvarSlett
  2. God dag Hanne. DU hugsar sikkert ikkje meg, eg var tidligare medlem av FPU då du sat i sentralstyre. EG bur no i Høyanger og trivast godt med det. DU kan berre gleda deg, men mannfolk eller kvinnfolk finn du ikkje her.. hehehe..

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…