Gå til hovedinnhold

Kvifor eg er liberalist

Mange spør meg om kvifor i alle dagar eg er med i Framstegspartiet. Eg skal her forklare kvifor.

Eg kjem frå ein liberal heim, men ikkje ein liberalistisk heim. Eg har foreldre som har lært meg opp til aldri å skulde på andre viss det ikkje går meg vel her i verda. Eg kjem også frå ein heim som har eit grunnleggjande liberalt grunnsyn der menneske skal respekterast for handlingane sine, ikkje ut i frå kva slags hudfarge dei har eller kva for legning dei har.

Eg har foreldre som aldri hadde stemt Framstegspartiet. Likevel valde eg i ung alder å kalle meg liberalist og å melde meg inn i FpU.

Eg vart liberalist fordi eg trur på enkeltmenneske. Eg trur meir på enkeltmennesket enn på system.

Eg er liberalist fordi eg trur enkeltmennesket er dei som er best egna til å disponere sine eigne pengar. Eg meiner det er ineffektivt med politikarar som dreg inn pengar for så å fordele dei ut att til kva dei meiner er gode formål. Eg meiner at det er du sjølv som veit best kva du treng i livet, og ikkje meir eller mindre velmeinande politikarar.  

Eg er liberalist fordi eg trur på den private eigedomsretten. Eg trur på mindre lover og reguleringar som innskrenkar kva grunneigarar skal gjere med sin eigen eigedom.

Eg er liberalist fordi eg trur på likebehandling av alle menneske. Eg trur det er våre handlingar som skal avgjere korleis vi blir behandla som menneske - ikkje kva for legning eller nasjonalitet vi har. Eg har alltid vore for like rettar for homofile og heterofile. Difor ønskjer eg at også homofile bør få moglegheit til å bli vurdert som adoptivforeldre.

Eg er liberalist fordi eg trur på det gode i mennesket. Eg trur også at ein enorm velferdsstat passiviserar altfor mange menneske. Eg trur vi no verkeleg byrjar å sjå resultat av den politikken som er blitt ført i Noreg; fleire og fleire som går på trygd, og som ikkje tek ansvar for eigne liv. Dette er ein trend som oppriktig bekymrar meg, og som skuldast at vi dei siste åra har ført ein altfor lite liberalistisk politikk i Noreg.

Eg ønskjer å skape eit samfunn der enkeltindivid tek ansvar for sine eigne liv og får moglegheit til dette.

Eg er med i Framstegspartiet fordi eg er liberalist. Det er gjennom eit politisk parti eg kan endre samfunnet i den retning eg ønskjer, og det har eg vald å gjere gjennom Framstegspartiet.


Publisert i spalta "Blåmandag" i Dagsavisen 23.april 2012.

Kommentarer

  1. Hei Hanne! Jeg vil bare si at jeg liker bloggen din! Jeg kjenner meg igjen i mange av betraktningene dine om ideologi, selv om jeg har landet i et annet parti. Det er altfor mange rosablogger - jeg ønsker meg flere blogger av din sjanger: politiske blogger som er ektefølte og personlige. Stå på :)

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein