Gå til hovedinnhold

Gitter og glamour

Denne veka er det Eurovision Song Contest (ESC) for alle penga. Frå eit land som kan kallast alt anna enn demokratisk.

Frå eg var lita jente har eg elska denne konkurransen. Eg har høyrt deltakarar synge om politikk, fred og krig. Men det er ikkje på grunn av djupe songtekster eg har elska konkurransen. Eg har elska han fordi han har gjort meg grunnleggjande glad.

Brot på menneskerettar gjer meg grunnleggjande trist. For ei jente som bekymringslaust har vakse opp i Noreg, er det vanskeleg for meg å tenkje korleis det er å leve i eit land som Aserbajdsjan.

Aserbajdsjan har lagt ned milliardar av kroner for å ruste opp landet sitt sidan sigeren i fjor. No skal dei framstå som eit glamorøst og demokratisk land der alt er velstand. Det er lettare å bli fascinert av glitter og glamour, enn det er å engasjere seg i aktivistar bak gitter.  

Når vi veit at folk har blitt kasta ut av heimane sine utan varsel fordi myndigheitene skal byggje scene til årets mest glamorøse show, då påverkar dette konkurransen.  

Når den ikkje-demokratisk valde presidenten bestemmer at kona skal leie arrangementskomiteen for ESC, og svigersonen skal delta som pauseinnslag, er det vanskeleg å oversjå at dette landet ikkje er demokratisk.

Mange homofile er store fan av Eurovision Song Contest. Når vi veit at homofile blir trakassert og diskriminert i dette landet, og dei blir fråråda å vise sin kjærleik offentleg, er det vanskeleg å berre sjå showet og ikkje forholda for homofile i Aserbajdsjan .

Når vi får servert historia om den kvinnelege journalisten som avslører korrupsjon, og myndigheitene difor publiserer ein intim sexfilm av ho, er det vanskeleg å berre sjå ESC, og ikkje korleis det er i dette landet elles.

Å tenkje meg eit land der du kan bli arrestert eller utsett for vold på grunn av meiningane dine, der aktivitet på internett blir overvaka og der ein ikkje kan få skrive det ein vil, er vanskeleg.  

Eg elskar Melodi Grand Prix, men eg elskar grunnleggjande menneskerettar meir.

Eg håper vi denne veka kan setje søkelys på manglande demokrati, ytringsfridom og brot på menneskerettar i det landet heile Europas augo er retta mot.

Kan vi denne veka auke kunnskapen om menneskerettar og demokrati, og slik gjere verda litt betre, har vi fått noko meir ut av konkurransen enn berre glitter og glamour.

Publisert i spalta "Blåmandag" i Dagsavisen, 21.mai 2012.



Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…