Gå til hovedinnhold

Åtte på topp i årets Eurovision song contest

Eg har no høyrt gjennom alle låtene til årets Eurovision Song Contest. Eg er difor klar til å lage min eigen topp-liste, så får vi sjå 26.mai om min smak er i samsvar med Europas musikksmak. Årsaken til at det vart åtte er at eg ikkje klarte å skilje frå kvarandre det rælete andre.

8. Kypros

Ivi Adamou: La La Love


Dette er slik musikk eg blir i godt humør av. Eg likar dette. Eg trur låta kan kome høgt.

7. Norge

Tooji: Stay


Eg må jo få nokre hotte menn på denne lista også. Eg elskar Tooji. Eg tykkjer likevel han er betre på scena enn på iPad'en. Med eit forrykande show kan Tooji kome høgt opp. Eg tippar rundt femteplass. Dette blir moro. Eg gler meg. Satsar eg ikkje skal gå slukøra heim frå semifinale-fest med norsk flagg i veska mi, slik eg gjorde i fjor.


6. Tyskland

Roman Lob: Standing Still


Eg likar denne låta. Ikkje slik typisk MGP-låt eg brukar å like. For eg er tradisjonell - liker songar med høgt tempo i desse konkurransane. Men dette er ein låt eg kan høyre på mens eg sit i sofaen og filosoferar over eit glas vin. Bra, Tyskland!


5. Island

Greta Salome og Jonsi: Never forget


Dette er slik passe dramatisk, som eg likar. Tommelen opp for Island i år.

4. Sverige

Loreen: Euphoria


Eg skal innrømme eg tykte denne låta var kjempekjedeleg då eg høyrte den fyrste gongen. Eg likte den ikkje i det heile take. Men den veks kvar gong eg høyrer låta. Ikkje min favoritt på Ipod'en i år, men hørbar. Kan Sverige vinne? Kanskje..Låta er i alle fall storfavoritt.

3. Romania

Mandinga: Zaleilah


 Sekkepipe og trommer og sympatiske folk. Dette er ein skikkeleg gladlåt. Me like!


2. Hellas

Eleftheria Eleftheriou: Aphrodisiac


Slik typis ESC-låt som eg likar. Dansbar og elles ganske intetsigande, men eg blir glad av dette. Og for eit tøft namn artisten har. Trur eg Hellas vinn? Neppe. Og eg trur heller ikkje dei har veldig lyst til å arrangere den europeiske finala til neste år.


1. Italia

Nina Zilli: L'amore E Femmina


Kva i alle dagar skjer med Italia? Dei som alltid sender ræl til ESC?  No sender dei altså ein kanongod låt. Og for ein fantastisk kul artist. Eg elskar stilen hennar! Og stemma hennar! Dette kan gå heilt til topps for Italia. Dei blir farlege!!

I år heier eg på Italia. For fyrste gong i ei finale i Eurovision Song Contest. Det hadde eg aldri trudd kom til å skje!


.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…