Gå til hovedinnhold

20 dagar til flytting

Eg skal flytte snart. Om berre 20 dagar skal eg køyre flyttelass. Og det er fyrst no det begynner å gå verkeleg opp for meg at eg skal flytte.

Denne veka vart fritakssøknaden min frå alle folkevalde verv i Oppland fylkeskommune handsama. Eg har fått fritak. Eg er no ferdig med folkevald politikk (med unntak av at eg er 1.vara til Stortinget eitt år til). Det kjennast godt.

Eg får mange spørsmål i samband med flytting. Nokon veldig irriterande spørsmål (som eg må ta meg saman for å svare høfleg på) og nokon ikkje fullt så irriterande spørsmål. Her er nokre av spørsmåla eg har fått den siste tida, og svara eg har gjeve. Dette er spørsmål frå folk som kjenner meg godt og folk som kjenner meg mindre godt.

1. Skal du jobbe i Høyanger? (Nei, eg skal "Nave").

2. Kva er det som trekker deg til Høyanger? (Kjærleiken. Kjærleiken til nynorsk)

3. Kvifor i alle dagar valde du Høyanger? (Kvifor ikkje?)

4. Kjem du til å engasjere deg politisk i Høyanger? (Nei)

5. Kvifor kunne du ikkje jobbe ein plass i Oppland? (Eg er lei av Oppland. Eg vil prøve noko nytt)

6. Kvifor kunne du ikkje heller vald ein by som Lillehammer? (Eg vil ikkje bu på Lillehammer)

7. Kvifor kunne du ikkje velje ein by? (Eg vil til nynorskkommune)

Okey..eg veit mange ser på meg som uhøfleg når eg gjev korte svar. Men eg er verkeleg veldig lei av å stå til forsvar for mine val. Eg veit de ikkje meiner det vondt, altså.

Det spørsmålet dei fleste heng seg opp i er altså "Kvifor Høyanger". Her er den offisielle versjonen:

Eg ønskja å jobbe som lærar. I grunnskulen. Eg ønskja ikkje å jobbe som lærar i same kommunen eg har vore prosjektleiar i. Det hadde gjort ting vanskeleg, ikkje minst for meg sjølv (tenk når eg vart uenig i den retninga prosjektet tok, eg ville jo blitt ein sytelærar som hadde glidd rett inn i dei oppbyggjande delane av Utdanningsforbundet). Eg starta difor å søkje jobbar rett etter jul. Eg søkte omtrent 10 plassar (trur eg). Høyanger var defintivt fyrst ute med å invitere meg til intervju. Eg tenkte: "herregud, eg skal vel ikkje til Høyanger. Eg søkte jo berre for moro". Men eg sa ja til intervjuet. På video frå Nav-kontoret i Vågå. Dei verka som dei ville eg skulle kome dit (og då blir eg smigra). Eg fekk tilbod. Og då begynte eg å tenkje: "Kvifor ikkje?". Og då starta eg å takke nei til nye intervju eg fekk tilbod om. Eg reiste over på besøk. Og då var det gjort. Solid skuleleiing, nynorsk og noko heilt anna enn det eg er vant til. Slik når det kjem til natur og folk. Og sa eg nynorsk?

Og etter at eg tok valet mitt, har eg ikkje angra eit sekund. Som eg gler meg no!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein