Gå til hovedinnhold

20 dagar til flytting

Eg skal flytte snart. Om berre 20 dagar skal eg køyre flyttelass. Og det er fyrst no det begynner å gå verkeleg opp for meg at eg skal flytte.

Denne veka vart fritakssøknaden min frå alle folkevalde verv i Oppland fylkeskommune handsama. Eg har fått fritak. Eg er no ferdig med folkevald politikk (med unntak av at eg er 1.vara til Stortinget eitt år til). Det kjennast godt.

Eg får mange spørsmål i samband med flytting. Nokon veldig irriterande spørsmål (som eg må ta meg saman for å svare høfleg på) og nokon ikkje fullt så irriterande spørsmål. Her er nokre av spørsmåla eg har fått den siste tida, og svara eg har gjeve. Dette er spørsmål frå folk som kjenner meg godt og folk som kjenner meg mindre godt.

1. Skal du jobbe i Høyanger? (Nei, eg skal "Nave").

2. Kva er det som trekker deg til Høyanger? (Kjærleiken. Kjærleiken til nynorsk)

3. Kvifor i alle dagar valde du Høyanger? (Kvifor ikkje?)

4. Kjem du til å engasjere deg politisk i Høyanger? (Nei)

5. Kvifor kunne du ikkje jobbe ein plass i Oppland? (Eg er lei av Oppland. Eg vil prøve noko nytt)

6. Kvifor kunne du ikkje heller vald ein by som Lillehammer? (Eg vil ikkje bu på Lillehammer)

7. Kvifor kunne du ikkje velje ein by? (Eg vil til nynorskkommune)

Okey..eg veit mange ser på meg som uhøfleg når eg gjev korte svar. Men eg er verkeleg veldig lei av å stå til forsvar for mine val. Eg veit de ikkje meiner det vondt, altså.

Det spørsmålet dei fleste heng seg opp i er altså "Kvifor Høyanger". Her er den offisielle versjonen:

Eg ønskja å jobbe som lærar. I grunnskulen. Eg ønskja ikkje å jobbe som lærar i same kommunen eg har vore prosjektleiar i. Det hadde gjort ting vanskeleg, ikkje minst for meg sjølv (tenk når eg vart uenig i den retninga prosjektet tok, eg ville jo blitt ein sytelærar som hadde glidd rett inn i dei oppbyggjande delane av Utdanningsforbundet). Eg starta difor å søkje jobbar rett etter jul. Eg søkte omtrent 10 plassar (trur eg). Høyanger var defintivt fyrst ute med å invitere meg til intervju. Eg tenkte: "herregud, eg skal vel ikkje til Høyanger. Eg søkte jo berre for moro". Men eg sa ja til intervjuet. På video frå Nav-kontoret i Vågå. Dei verka som dei ville eg skulle kome dit (og då blir eg smigra). Eg fekk tilbod. Og då begynte eg å tenkje: "Kvifor ikkje?". Og då starta eg å takke nei til nye intervju eg fekk tilbod om. Eg reiste over på besøk. Og då var det gjort. Solid skuleleiing, nynorsk og noko heilt anna enn det eg er vant til. Slik når det kjem til natur og folk. Og sa eg nynorsk?

Og etter at eg tok valet mitt, har eg ikkje angra eit sekund. Som eg gler meg no!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…