Gå til hovedinnhold

Korleis bli ein god lærar?

Eg har no verkeleg begynt å kjenne på frykten for å bli lærar frå hausten. Eg skulle ønskje det fanst ei lærebok som heitte: "Slik er du ein god lærar". Det gjer det ikkje. Eg må finne min eigen måte å vere på. Og eg veit eg ikkje kjem til å vere perfekt i starten, og det er vanskeleg for ein person som ønskjer å gjere alt rett.

Eg skal vere kontaktlærar for 18 elevar i klasse 8a. Eg skal undervise i faga norsk, rle, samfunnsfag og engelsk. I tillegg til valfag, som vi ikkje er heilt sikre på korleis blir utforma på Høyanger skule endå.

Eg har fått alle lærebøkene, eg har lese alle læreplanane, og eg har også starta på samanlikning av læreplanar og lærebøker. Og funne ut at det ikkje alltid er samanheng. Eg er jo ein person som ønskjer å helle meir mot læreplanane enn mot lærebøkene, men det er ikkje berre lett om ein kjem til eit system der dei er vant til å bruke læreboka for å strukturere planane sine (no veit ikkje eg kva for kultur eg kjem til, men poenget mitt er at eg kan ikkje lage fagplanane for klassen min utan samanheng med det som skjer i 8b og 8c).

Faga gler eg meg til. Eg gler meg til å lese meg opp i norskfaget. Det er ti år sidan eg tok mellomfag i nordisk ved NTNU, så det er mykje i hjernen min som ikkje er heilt oppdatert. Eg vil tru samfunnfag og rle er dei faga som vil bli "lettast" å undervise i, sidan eg tross alt har mastergrad innanfor samfunnfag. Det er også fag det er "lett" å kombinere med andre fag, og det er mykje artig metodikk ein kan prøve ut i desse faga. Eg gler meg også til å undervise i engelsk, sjølv om eg veit det kjem til å bli hardt arbeid, sidan dette er eit fag det ofte er veldig stor variasjon i nivået elevane ligg på.

Det mest utfordrande blir nok forholdet til elevane. Eg må skape ein relasjon som består av både tillit og respekt. Eg veit den største utfordringa for meg blir å ikkje bli for mykje kompis med elevane. Eg, som mange andre, vil jo veldig gjerne bli likt. Men blir eg veninne med elevane, vil dette gjere noko med respekten dei har for meg som vakseperson.

Eg ønskjer å bli ein lærar elevane respekterer, men som dei stolar på. Som dei respekterer fagleg, men som dei føler er open for nye idear eller synspunkt. Mitt viktigaste mål er å stimulere til nysgjerrighet hjå elevane. Å få elevane til å tenkje sjølv ser eg på som min viktigaste oppgåve. Eg har ikkje alle svara, men eg kan hjelpe elevane i å finne svara sjølve.

Foreldremøte, elevsamtaler, vurdering, elevdemokrati, nasjonale prøver og spesialundervisning er andre ting eg skal få erfaring i til hausten. Eg veit eg kjem til å famle mykje i starten. Det er ein heilt ny kvardag. Ein heilt ny kommune. Ein heilt ny skule. Heilt nye kollegaer. Det kjem til å bli utfordrande, men forhåpentligvis også veldig givande. Eg trur jobben kjem til å gje meg meir energi enn han tappar meg for energi. Og eg veit det siste også er opp til meg sjølv.

I tillegg til å lære elevane faga, skal vi også lære elevane å bli miljømedvitne, meiningssøkjande, samarbeidande, skapande, arbeidande, allmenndanna og integrerte. Og helst bør vi få tid til litt ekstra fysisk aktivitet. Vi skal tilpasse opplæringa til kvar enkelt (ekstremt viktig!), tenkje tverrfagleg og bruke varierte metodar. Og til slutt; vi skal også hugse å vere ein motvekt til ungdomskulturen.

Alt i alt handlar læraryrket om dette; å lære opp elevar til å ta ansvar for seg sjølv og for samfunnet, og vi må sørgje for, i samarbeid med heimen, at elevane klarar seg bra i privatliv og arbeidsliv. Så enkelt, men likevel så vanskeleg.

(Ps: om nokon har tips til ei god bok som innheld, om ikkje alt, men nokre gode konkrete tips i læraryrket, tek eg i mot dette med takk. Eg les no boka: "Variert undervisning - med læring" av Repstad og Tallaksen. Meget bra!).

Kommentarer

  1. Jo, du kan lage fagplanene til klassen din uavhengig av hva som skjer i de andre klassene... Det er ingenting annet enn latskap og eventuell ydmykhet som ny på en skole, som tilsier at du må gjøre som de andre...

    SvarSlett
  2. Haha! Vi får sjå kva eg gjer (eg vil jo gjerne gjere ting på MIN måte). OG eg må berre seie at i mitt tilfelle er det audmjukheit som stoppar meg (sjølv om det sikkert vil overraske mange!). :)

    SvarSlett
  3. Dette kommer du til å klare fint :) Anbefaler deg å være bestemt, men forståelsesfull, eller autoritativ som det heter på fagspråket. Har selv erfaring fra praksis med at elever i ungdomsskolen faktisk setter pris på klare rammer. Lykke til :)

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein