Gå til hovedinnhold

Karakter på meg? Nei takk!



Valkampen er i gang, og fleire tek no til orde for at elevane skal evaluere lærarane. Dette skapar sinne hjå mange av mine kollegaer.

Argumenta mot lærarevaluering er mellom anna at elevane er ikkje modne nok og at dei vil gje best evaluering til dei kulaste lærarane, ikkje dei flinkaste.

Alle desse argumenta inneheld ein mistillit mot elevane våre; unge menneske utan lærarutdanning er ikkje i stand til å seie noko om kva som er god og dårleg undervising!

Elevane er sjølvsagt i stand til å seie kva læraren kan justere for at undervisinga skal bli betre. Det kjem an på korleis vi spør.

Vi som lærarar spør sjølvsagt elevane om attendemelding på jobben vi gjer. Kva var bra med dette undervisingsopplegget? Kva kan bli betre? Er det noko eg som lærar kan endre på?

Mitt profesjonelle skjønn som lærar sett eg høgt. Det er eg som skal ta dei pedagogiske avgjerdene. Min pedagogiske filosofi er at eg tek med elevane på evaluering og råd for å justere undervisinga og få attendemeldingar på jobben eg gjer. Men det er eg som skal styre undervisinga, ikkje elevane!

Eg skjønner at mange lærarar syner mostand mot forslag om lærarevaluering når desse ofte er leia av overskrifter som: ”Vil setje karakter på lærarane”, ”Vil rangere lærarane”, og når det omtrent blir framstilt som om elevane sjølve skal få velje kva for lærar dei får.

Eg hadde fått piggane ut om Utdanningsdirektoratet hadde kome med eit rundskriv som påla oss lærarar å gjennomføre lærarevaluering der elevane skulle krysse ut eit skjema med karakter på meg ut i frå visse vurderingskriterium. I kva for andre yrke ville vi tillate noko slikt? Legar, sjukepleiarar, byråkratar?

Vi må ha så stor tillit til lærarane at vi tenkjer dei evaluerer seg sjølve kvar einaste dag. Viss vi trur lærarane ikkje jobbar på denne måten, må vi gjere noko med lærarutdanninga eller stillingsvernet til lærarane.

Sjølvsagt finst det lærarar som gjer ein dårleg jobb og som sikkert også burde fått beskjed om det. Men viss desse lærarane ikkje allereie evaluerer eigen praksis ved hjelp av kollegaer eller elevar, blir dei neppe betre lærarar av å få pålagt at dei skal bli evaluert.

Vi kan ikkje endre nokon som ikkje ønskjer å endre seg. Og viss vi likevel tenkjer vi skal få det til, nyttar det i alle fall ikkje med tvang.


Publisert i spalta "Blåmandag" i Dagsavisen, 15. oktober 2012. 

Kommentarer

  1. Jeg evalueres stadig i mitt arbeid; både av mine "kunder" og av mine ledere. Til gjengjeld evaluerer jeg også dem. Lederevalueringen er til og med nokså offentlig.
    I politikken evalueres jeg både av folk som ikke har noe med det (politiske motstandere) og mine egne velgere. Velgerne rangerer til og med!
    Min mening er at de fleste i de fleste yrker bør både få evaluering av sine "kunder" og ledere, og gi evaluering til de samme. Det handler enkelt og greit om tilbakemeldinger på det arbeidet som er nedlagt.

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein