Gå til hovedinnhold

Gratulerer kjære FpU!

I dag fyller Framstegspartiets Ungdom (FpU) 35 år. Eg har kjend FpU i omtrent 14 av desse åra. Det har vore 14 fantastiske år, og eg kan takke FpU for så mykje av min kompetanse og for min personlegheit.

Eg har hatt ungdomstida mi i FpU. Frå eg var omtrent 19 år til eg gjekk av som 1.nestformann i FpU i 2010 har FpU betydd utruleg mykje for meg. FpU er organisasjonen der eg har lært politikk, liberalisme og eg har lært ufatteleg mykje om menneske.

FpU er plassen eg har lært alt eg kan om unge gutar fulle av testosteron. Eg har sjekka i FpU. Eg har flørta i FpU. Eg har vore forelska i FpU.

Eg har festa i FpU. Eg har skratta i FpU. Eg har grått i FpU. Eg har dumma meg ut i FpU.
Frå sommarleir i FpU. Sommarbrun og bild - sitt vakt ved ei stang til eit partytelt vi sette opp. 

Mine beste vener har eg fått i FpU. Eg har også møtt ein haug med folk eg ikkje sett stor pris på. Så ja; eg har også bitcha og baktalt i FpU.

Mest av alt har eg lært i FpU. Utan FpU hadde eg ikkje vore så tøff i trynet og hardhuda som eg er no. Eg har lært tale- og debatteknikk i FpU. Eg måtte lære meg å bli høgrøsta i FpU. Eg har lært ideologi og liberalisme i FpU. Tru det eller ei, men eg har også lært å bli feminist i FpU. Eg har når alt kjem til alt lært å bli eit betre menneske i FpU.

Eg kursar nye medlemmar i utdanningspolitikk på sommarleir i FpU

Eg har så mykje å takke FpU for. Eg trur eg ville vore ein dårlegare lærar utan FpU. Eg ville vore mindre reflektert. Eg ville fortsatt ha grua meg til å ta ordet i forsamlingar. Eg ville hatt mindre sjølvtillit og eg ville vore meir hårsår. 

Det er også meget mogleg at eg ville vore gift og hatt ungar utan FpU. FpU har nok gjort at eg har tvihalde på ungdommen. FpU har nok også gjort at eg har fått eit trøblete forhold til folk av det motsette kjønn. Eg skal ikkje gå mykje inn i denne analysa, men det er som ei veninne av meg brukar å seie: "Er det rart vi er kyniske og ikkje klarar forelske oss i menn når vi har hatt ungdomstida vår i FpU?". Eg ville ikkje ha bytta bort ungdomstida mi mot meir naivisme. Eg trivst eigentleg ganske bra. 

Meg og gutta. Eg var einaste kvinnelege sentralstyremedlem i fire år (to av dei som nestformann). Du blir truleg litt påverka av slikt. 

Det har vore trist å bli for gammal for FpU. Det var trist å gje seg som 1.nestformann. Men tida var så inne for akkurat det då. På eit eller anna tidspunkt må du gje slepp på det som har vore bra i livet ditt også. Eg gav slepp på FpU i 2010, men kjem alltid til å tenkje attende på FpU med glede. Denne utskjelte organisasjonen som har vore gjennom fleire skandaler enn du skulle tru var mogleg. 

Meg på mitt siste landsmøte i FpU. Formann til venstre og 2.nestformann til høgre. Dei var begge kjend for å vere større liberalistar enn meg, noko du ser her på stemmegivinga. 

Eg vil gratulere mitt kjære FpU med 35-årsdagen. Eg vil også få gratulere alle medlemmar av denne fantastiske organisasjonen. Organisasjonen som fortsatt står på beina, til tross for alt han har vore gjennom. Ta godt vare på åra dine i FpU. Du kjem nemlig til å sakne tida di der når du blir vaksen, og  vil alltid minnast festane, konferansene og intrigene med eit smil.  


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…