Gå til hovedinnhold

No skal eg sove i ei veke (men fyrst skal eg drikke vin)!

Det er vinterferie! Noko eg ikkje har hatt sidan eg sjølv gjekk på skule. Eg trur eg alltid gleda meg veldig til feriane då eg sjølv var skuleelev, men neppe så mykje som eg har gjort no.

Det å kunne ta ferie i dag var ei fantastisk kjensle! Elevane var glade for ferie, men neppe så glade som meg.

Eg har ikkje gleda meg så mykje til ferie fordi eg ikkje likar jobben min. Eg elskar fortsatt jobben min. Grunnen til at eg har gleda meg så mykje til ferie er at eg er fullstendig på etterskott - i alt eg driv med. Og at eg er noko mentalt sliten om dagen (nei, det er ingen fare for min mentale helse).

Om eg skal gjere noko i ferien? Minst mogleg. Alt eg drøymer om no er å sove lenge om morgonen og komme a jour med alt som har med jobb å gjere. Så skal eg gå på ski. Eg skal skrive ein del. Eg skal lese. Også skal eg berre slappe av. Alt skal eg gjere i Høyanger.

Folk er nesten sjokkert over at eg ikkje skal heim til Valdres eller finne på noko i ferien. Det er ikkje eg!

Eg var på farten i både haustferien og i juleferien, og eg vart ikkje utkvilt. No ønskjer eg berre å vere her i Høyanger og få unna alt eg stressar med. Eg skal rette to prøver, eg skal sortere papir og dokument og eg skal planlegge mykje av undervisinga fram til påskeferien (som berre er fire veker etter vinterferien er over).

Eg veit ikkje om det er eit dårleg teikn når det eg gler meg mest til berre er å vere åleine. Kose meg i eige selskap. Det er vel i alle fall fyrste sikre teikn på eit liv som evig singel. Men eg kan ikkje tenke meg noko betre akkurat no.

Korleis går eg inn i ferien? Med dadler og ei flaske cava. Tenkte eg skulle kose meg i eige selskap mens eg skriv på den boka eg desperat prøver å få ferdig.

Kva skjer alltid når du planlegg litt etterlengta åleinetid? Jo; sjølvsagt blir eg invitert til å vere med på pubquiz her i Høyanger. Hadde eg berre hatt ei helg, så kanskje eg ville takka nei. Men no tenkjer eg at eg har ei heil veke framfor meg der eg skal rekke skriving, jobbing, trening, lesing og soving. Det er det fine med feriar. Du har alltid store ambisjonar over kva du skal rekke i starten på han.

Og det fine med Høyanger? At det alltid er folk her som er klare for å dra ut ein i overkant asosial lærar, slik at eg faktisk kjem meg ut blant folk!

God ferie alle saman!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein