Gå til hovedinnhold

Eg er så motbydeleg at eg nesten spyr av meg sjølv!

Som eg har gjort narr av desse folka som er treningsgale! Som lever og andar for den treningsøkta dei tek fem gonger i veka, og som ikkje gjer anna enn å prate om treninga dei har gjennomført eller skal gjennomføre. Som ser uforskamma spreke ut der dei vandrar rundt i treningsantrekket sitt, og som melder seg på diverse konkurranser for å vise heile verda kor spreke dei er.

"Har du problem med deg sjølv?" har eg vel tenkt veldig mange gonger om desse folka, og tenkt at dei må ha skrekkeleg dårleg livskvalitet.

På måndag tok eg meg sjølv i å nesten spy av meg sjølv.

Eg satt på med ein kollega på veg til kettlebelltrening. Ho seier: "Det var deg eg såg jogga i stad, var det ikkje? Eg vart difor litt overraska over at du skulle bli med på kettlebelltrening også".

Eg svarar: "Ja, det var meg (for fyrste gong under tretti minutt på fem kilometer!), men herregud, det var jo berre ein halvtime, så tok eg meg ein smoothie (med proteinpulver), og så vart eg berre kjempemotivert for meir trening".

Eg høyrer det. Ho høyrer det. Eg er kvalm! Vi er kvalme i lag!

Vi sitt der og diskuterer kor mykje vi har trent sidan sist. Våre mål og kva vi har oppnådd så langt. Vi er nesten i ferd med å spy av oss sjølve.

På kettlebelltrening utbryt vi ved fyrste lille pause:

"Pause allereie no. Herregud, vi har jo så vidt begynt". Vurderer å ta ein tur opp i ribbeveggen i pausa eller fortsette med kettlebelløvingar i pausene berre for å vere ekstra kvalme. Diskuterer høglytt at vi tykkjer treninga går leikande lett og "at det slettest ikkje er så tungt i dag".

Finn ut at den dagen vi fortel kvarandre på fest at vi ikkje burde drikke alkohol fordi det øydelegg for treninga, må vi vurdere mental hjelp.

På turen heim frå kettlebelltrening planlegg vi Bergenshelg, mens vi skryt av kor spreke vi er og kor mykje framgang vi har hatt.

Kva skal vi gjere i Bergen? Ikkje det vi gjorde sist vi var i Bergen i lag, for å seie det slik.

Vi skal springe 5 km under Bergen maraton 26.april.

To av tre planlagte jenteturar framover handlar om trening. Eg skal springe 5 km 26.april og eg skal springe halvmaraton 1.juni. Trening er plutseleg blitt den nye moroa.

Velkomen til panikkalderen!

Når eg møter på kollegaer i gangen på jobb spør vi: "Trening i kveld?" eller vi fortel om kor langt eller fort vi sprang i går.

I morgon er det intervalltrening med kollega etter jobb. Det har sikkert alle kollegaene våre fått med seg. Eg trur dei er i ferd med å spy av oss.

Hadde det vore meg som hadde overhøyrt nokon planlegge neste intervalløkt hadde i alle fall eg tenkt: "Fy søren, eg spyr av deg! Mogleg du har eit kjedeleg liv, men ver snill og ikkje plag andre folk med denne panikkalderen din!".

Kommentarer

  1. Herlig, herlig! Kjenner meg dessverre litt igjen i sykdomsbeskrivelsen. Jeg har et fullt sett med kettlebells hjemme. Jeg skal dessuten komme fra USA som certified kettlebell instructor. Har eksamenen den 23. mai ;-).

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein