Gå til hovedinnhold

Hjelp! Eg skal springe halvmaraton om 10 dagar..

..og det kjem truleg til å gå ad undas!

I blant sett du deg målsettingar så langt fram i tid at dei verkar realistiske. I blant overvurderer du deg sjølv. I blant er du litt for stor i kjeften. I blant fattar du ikkje kor dårleg form du eigentleg er i.

Det siste av desse punkta begynner eg å fortså no. Dei tre fyrste punkta kjem eg aldri til å lære meg at eg ikkje skal gjere.

I januar bestemte eg meg for at eg skulle springe halvmaraton 1.juni. Det verka jo så lett. Det var jo så langt fram i tid. Innan då skulle eg ha blitt så sprek at eg skulle klare det.

Det gjekk bra ei stund. 24.februar opplevde eg såkalla joggemagi då eg klarte å springe 10 km samanhengande.

Vel..det har eg ikkje gjort eller prøvd på etterpå. Då hadde eg liksom nådd eit lite mål, og då var det tydeligvis berre å legge seg på sofaen.

For, let's face it. Eg er litt lat. Eg elskar å kose meg. Eg ligg heller på sofaen med ei bok enn å springe ein halvtime. Eg likar betre å drikke cava enn å trene. Eg er lukkelegare i ein stol i sola enn eg er i treningstøy i sola. Slik er det berre.

I helga overvurderte eg meg sjølv nok ein gong. Eg spratt ut av døra i solskin. Utan drikkeflaske. Eg hadde bestemt meg for å gå opp Dalen-trappa og nedatt, og så jogge heim att (tre km, som kan vere ganske heftig etter ein tur i trappa). Halvvegs i trappa var eg så uttørka at eg måtte snu.

Etter å ha gått ned att var eg på nytt eplekjekk. Tenkte det skulle gå som ein leik å springe heim att. Begynte å springe, og gjekk på ein smell etter 100 meter. Måtte då tusle heim att dehydrert og umotivert (det høyrer vel med til historia at det einaste eg hadde ete den dagen var eit eple og ein iskaffi).

Eg har trent dårleg den siste månaden. Eg sprang 5 km på ein drøy halvtime 26.april under Bergen maraton. Det er ok (men ikkje så bra som eg burde klart om eg hadde vore i stand til å trene så hardt som eg har ein drøm om å klare). Eg skjønner likevel at målet mitt om halvmaraton på 2,15 glipp. No tenkjer eg; klarar eg det på to og ein halv time er eg nøgd.

Vel...på torsdag blir eg køyrt ut til Vadheim (blir uttala "Vaaim" her) av ein kollega. Då skal eg jogge attende til Høyanger - det er 21 km. Galskap ville eg kalla dette for eit år sidan. Eg kallar det fortsatt galskap, men eg er tydeligvis eitt skritt nærare panikkalderen. For no gjer eg slikt sjølv.

Og om eg skal fullføre halvmaraton på Beitostølen 1.juni? Det skal eg sjølvsagt - eg har berre justert ned målsettinga frå å skulle springe alt til at eg skal springe "meir enn halvparten". Så får vi berre håpe at eit useriøst utdrikkingslag eller noko også er deltakarar, slik at eg ikkje havnar sist.

For sjølv om få menneske faktisk vil innrømme det; det er faktisk flauare å bli sist enn å ikkje starte i det heile take!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år.

Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg. 
Terningkast: 2 

Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt?
Terningkast: 5 
Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det. 
Terningkast: 3
Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein song som får meg i godt humør. Ved fy…