Gå til hovedinnhold

Baklengs ned alle trapper

Nei - vi pratar ikkje i overført tyding. Vi pratar bokstaveleg. I dag har eg anten gått sidelengs (når folk ser på) eller baklengs (når ingen ser) ned trappane. Dette gjer eg ikkje fordi eg ønskjer å gjere eit poeng ut av at eg har sprunge halvmaraton i helga, men fordi det gjer så innihampen vondt.

Vi hadde ei fantastisk helg på Beitostølen. Her kan du sjå ein bildeserie frå helga.


Fredag 31.mai - avreise og opplading
Med fullstendig overtenning reiste vi frå Høyanger rett etter jobb fredag. Her ved fergestoppen på Dragsvik. Veldig optimistisk på dette stadiet.


Her har vi kome fram til Beitostølen. Når vi får henta startnummeret vårt, tek det fullstendig av. Vi fann også denne plakaten. Når vi spring for eit idrettslag som "Cava Runners" er det obligatorisk med bilde her. At teksten på plakaten gjev ein viss meining kjem eg attende til seinare. 


Etter å ha henta startnummeret, er det på tide å køyre løypa. Vi køyrer 21 km til start og attende. På vegen attende finn vi dette skiltet. Dette er på toppen av monstermotbakken "Båtskaret". Vi finn ut at den einste gongen vi vil vere i nærleiken av å få ein pris for å vere fyrst ved dette skiltet er fredagskveld. 

Laurdag 1.juni. Klart for løp.

Dårleg med søvn og vaknar tidleg. Oppe klokka 0700. Hoppar i treningstøyet. Et frukostblanding og frukt. Får i oss store mengder kaffi. Så er det klart for bildetaking ute. 

Etter dette går bussen opp til Valdresflya klokka 0930. Framme kvart på ti. Ein time og eit kvarter att til start. Får gått på do. Ete ein banan. Står og gruar oss noko enormt. Det regner. Det regner meir. Ved starten regnar det. Eg kjenner eg må på do att. Men det må eg jo berre gje blaffen i. Ingen bilder frå startpunktet. Vi var for nervøse til å orke bildetaking. 

Startskotet går. Det sluttar å regne. Fyrste ni-ti kilometra går leikande lett (i nedoverbakke eller flatt). Så begynner stiginga. Når det er åtte kilometer att begynner det å gå nedover att. Ingen nytelse, men det er ikkje så jævlig som frykta. Når det er 5 km att begynner eg å forså at eg kan kome under 2:15 viss eg berre gir på. 


Endeleg i mål. Siste tre kilometra var heilt grusomme. Trudde eg skulle spy siste fem hundre metra. Såg for meg at eg skulle spy i målområdet. Klarte å unngå det. Tida vart 2:09:10. Eg kom ikkje sist og eg rakk polet. Målsetting oppnådd. 

Etterpå cavadrikking og prating om kor flinke vi var. Ingen bilde kan leggast ut. 

Sundag 2.juni - dagen derpå 

Cava rett etter halvmaraton ikkje lurt. Ikkje akkurat det som gjer at musklane blir fine att. Skjønner kanskje at alkohol rett etter trening ikkje gjev mening. Alt gjer vondt. Og det gjer berre vondare og vondare utover dagen. Men vi er eplekjekke. Og planlegg vidare.

Terminliste i "Kondis". Vi planlegg no tur til Jølster i juli, og utanlands i haustferien. Må jo ha noko meir å trene fram mot. For tidleg å legge seg på sofaen no.  

Vel framme i Høyanger etter ein slitsam køyretur. Finn denne på arbeidsplassen min. Fantastiske Aina (som blir med neste gong - garantert) er faktisk stolt av oss (og tykkjer ikkje vi er kvalme). Nydeleg med kollegaer som faktisk støttar oss i galskapen!

Måndag 3.juni - Blåmandag

Har altså slite med å gå nedoverbakke. Det er heilt grusomt. Kettlebell utgår i dag. Gruer meg allereie til tur i trappene med elevane på onsdag. Men kjenner eg faktisk er glad for at det er oppover vi skal gå, og ikkje nedover.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…