Gå til hovedinnhold

Stortingsval og kvite elefantar

Ved førre stortingsval var eg på Raufoss på Oppland Framstegsparti si valvake. Eg var 2. kandidat på Oppland Framstegsparti si liste. Eg hadde vore inne på dei aller fleste meiningsmålingane dei siste månadene. Kampen stod mellom meg og AP sin 4. kandidat Stine Renate Håheim. Det var det målingane synte.

Omlag ei veke før valet begynte ting å snu. Høgre fekk ein oppsving og begynte å puste oss i nakken.

GD sin måling viste no at eg ikkje lenger låg an til å kome inn på Stortinget. 

Valdagen for fire år sidan var ein grusom dag for meg. Men samtidig var det ein dag og natt prega av håp og endring av framtidsplanane mine.

Kvelden starta hjå NRK på Lillehammer. Eg og Stine Renate var både med på riksdekkande radio og vart intervjua av NRK Hedmark/Oppland. 

Seinare bar det til Raufoss for valvake. Då valdagsmålinga kom skjønte eg vel eigentleg at alt håp var ute. Og då resultata frå kommunane i Oppland begynte å strøyme inn skjønte eg at eg måtte finne meg noko anna å gjere enn politikk. Klokka 2120 låg vi inne med eit utjamningsmandat, men det var det næraste vi kom i løpet av den kvelden.

Journalistar rundt meg. Journalistar som både i løpet av kvelden og morgonen etter skulle høyre korleis eg hadde det. Eg var ærleg. Sa eg følte meg som eg var blitt tygd på og spytta ut att. Følte meg heilt tom. Eg sa at eg tok det som eit teikn på at eg skulle finne på noko anna enn politikk. Eg hadde alt anna enn lyst til å gå attende og jobbe som rådgjevar på Stortinget. Ei veke etter valet søkte eg meg jobb i Vågå. To månader seinare sa eg opp jobben min på Stortinget. I januar 2010 flytta eg til Vågå.

Stine Renate kom heller ikkje inn, men vart stortingsrepresentant då Rigmor Aasrud vart statsråd litt seinare. Stine Renate og eg er forresten blitt veldig gode vener i etterkant av valet, og i lag med toppkandidaten til KrF i Oppland, Hilde Ekeberg, er vi blitt eit tverrpolitisk trekløver som har mykje moro i lag. Syner at ofte blir dei beste venskapa i politikken danna på tvers av partigrenser.
Nedtur for Valdres-jentene


I år er det valvake med elefantar - kvite elefantar

Etter dette valet her vil eg offisielt vere utan verv i politikken. Eg er snart ikkje lenger 1.vara til Stortinget. Einaste eg har engasjert meg i dag var å stemme på Framstegspartiet her i Høyanger. No føler eg med på valvakene og på resultata som snart skal tikke inn.

Eg kjenner det kriblar. Eg kjenner eg skulle ønskje eg var på valvake i Oslo. I lag med kandidatar. I lag med vener. I lag med tidlegare kollegaer. I lag med menneske eg er så glad i. Eg saknar spenninga og nerven på slike valvaker.

I staden sitt eg no heime i stova mi i Høyanger. Må vere klar til undervising i morgon tidleg. Og eg må levere eit essay på It's learning innan klokka 2359. Eg analyserer omgjevnadene i novella "Hills like white elephants", og skriv mi fyrste engelskoppgåve på studiet eg nettopp har starta på.

Vidareutdanning eg tek slik at eg forhåpentligvis blir ein litt betre lærar. For det er lærar eg ønskjer å vere no - ikkje politikar.

Så valvaka denne gongen er i lag med kvite elefantar.

Mange vil kanskje påstå at valvaka mi for fire år sidan også var i lag med kvite elefantar.

Ein kvit elefant blir brukt som eit uttrykk for noko som er kostbart, men ikkje til veldig stor nytte.

Nokon vil kanskje påstå at valkampen eg køyrte i 2009 var kostbar og til ingen nytte - og at ein stortingsplass eigentleg kostar meir enn det du får ut av det du kan utrette der inne - i alle fall som opposisjonspolitikar.

Eg føler i alle fall at eg påverkar livet til fleire menneske no enn eg truleg ville gjort som opposisjonspolitikar på Stortinget. No er det ingen kvite elefantar i livet mitt lenger.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…