Gå til hovedinnhold

Kjærleik til tre

Bloggen min er ikkje død. Eg har ikkje tenkt til å legge han ned. Eg har berre ikkje heilt funne ut korleis eg skal bruke han.

Det er snart to månader sidan eg gjekk frå å vere lærar til å bli statssekretær. Som lærar brukte eg bloggen både til å skrive om livet mitt som lærar og som terapi når eg trente til halvmaraton. Eg brukte han til å sparke litt hit og dit og få ut nokre frustrasjonar over skulekvardagen og norsk utdanningspolitikk.


Som lærar bryr ikkje så mange seg om kva du skriv - berre du ikkje bryt lovar og reglar. Som statssekretær bryr plutseleg mange fleire seg om kva du skriv om.


Brukar eg bloggen rett, kan eg bruke han til å få debatt om ting. Skriv eg noko feil eller noko som kan bli misforstått, risikerer eg å havne på framsida av dei største avisene. Kva eg skriv både på facebook, twitter og kva eg publiserer på Instagram kan plutseleg bli veldig interessant. Det er skummelt, men det gjev også moglegheiter. Moglegheiter eg har tenkt til å bruke.


Vi i politisk leiing i Landbruks- og matdepartementet har brukt mykje av dei fyrste vekene på å reise og til å ha møte med aktørar innanfor fagfeltet vårt. I dette blogginnlegget vil du få sjå bilde av og lese om nokre av plassane eg har besøkt. Så lover eg å kome attende med meir krutt og meir politikk seinare, slik at dette ikkje berre blir ein blogg med skryteinnlegg. Eg ønskjer ein blogg som opnar opp for debatt og diskusjon, og det skal det bli etter kvart.


Fyrste offisielle oppdrag som statssekretær



..var å motta rapporten "Superbonden, morgendagens helt. En innføring i hvordan bærekraftig landbruk kan gi oss en bedre fremtid" frå Utviklingsfondet. Her ser du meg i lag med dagleg leiar Kari Helene Partapuoli. Rapporten fekk eg utanfor Mathallen. Ein plass eg ikkje hadde besøkt før, men som eg har besøkt mange fleire gonger seinare. 


Valdres sin stand i Mathallen. Det har blitt nokre turar til Mathallen etterpå. Både i offisielle oppdrag og på date med Trond. 

Til Trøndelag



Nokre av turane så langt har vore i lag med Landbruks- og matministeren. Eit av dei fyrste fylkesbesøka var til Nord-Trøndelag. Der møtte vi også ein annan blid kar. Her er eg i lag med nestleiar Per Sandberg rett før vi skal inn i eit samdriftsfjøs med mjølkerobot.

I Nord-Trøndelag besøkte vi også Norske Skog i Skogn. Fyrste papirfabrikken eg har vore på. 

Smakens uke

Noko av det artigaste eg har gjort var å få reise til Bergen for å opne "Smakens uke" på Vilvite. Som tidlegare lærar er eg oppteken av smak og mat i skulen, sansebasert læring og det å knyte smak opp mot kompetansemål i alle fag. I Bergen fekk eg smake og eg fekk vere med på smaksverkstader. Eg fekk også møte ein gjeng flotte 6.klassingar, og då kjende eg kor mykje eg sakna mine eigne elevar. Dagen etterpå reiste eg til Høyanger for å ta avskjed med 20 nydelege niandeklassingar. 9a på Høyanger skule; de er best! Eg saknar dykk! 

På tur i skogen


Skog er eit fagfelt eg kunne lite om før eg starta som statssekretær i Landbruks- og matdepartementet. No er skog og skogpolitikk i ferd med å bli eit fagfelt eg tykkjer er veldig spanande. Sakte, men sikkert er kompetanse min på fagfeltet blitt større. Noko som ikkje minst har samanheng med at eg har besøkt mange skogeigarandelslag og skogbedriftar. Her er nokre smakebitar. 



 I lag med disponent Torkild Waagaard på Begna bruk. Fyrste post når eg besøkte Valdres. Obligatorisk å besøkje denne viktige bedrifta i kommunen eg sjølv kjem frå; Sør-Aurdal.


Gåve frå Glommen skog, som er eitt av tre skogeigarandelslag eg har besøkt. Bok om skog som eg skal lese i jula, og Trysilvott som kjem godt med.  På besøk i Trysil fekk eg også besøkt Moelven. 



På tur til Gausdal for å halde innlegg om Regjeringa sin skogpolitikk fekk eg også gleda over å delta på eit omfattande program i Mjøsregionen. Her er eg på besøk i skogen hjå to utruleg positive bønder og skogeigarar der dei er i full gang med bygging av skogsbilveg. Denne gongen hadde eg også klart å finne passande antrekk. Dette er i Ringsaker. 


På gamle heimtrakter


Eg har besøkt fleire regionar. Den fyrste regionen eg besøkte var Valdres, og kort tid etterpå reiste eg til Nord-Gudbrandsdalen. Begge regionar er stader som betyr mykje for meg. Nord-Gudbrandsdalen er plassen eg vart veldig glad i etter å ha jobba i Vågå fram til 2012. Valdres er staden eg er frå, og staden eg flyttar attende til no i løpet av jula.



På fjøsbesøk. Denne gongen i lilla onepiece. Slikt kan vi like. 

På kjøttforeldingsbedrifta Helle kjøtt. Same eigar som på garden over. På dette trippelbesøket i Vestre-Slidre fekk vi også besøkt stølen deira. Tre i eitt; fjøs, støl og kjøttforedling. 


Nytt besøk hjå mjølkeprodusent. Denne gongen i Lom i Nord-Gudbrandsdalen. På same besøk fekk eg også besøkt Ofossen Mølle, Bakeriet i Lom og fekk delteke på kokkerekrutteringskonferanse på Otta. 


Kjærleik til norsk mat

Norges bondelag og Norsk bonde- og småbrukarlag er to organisasjonar eg kjem til å møte ofte. Allereie har vi blitt godt kjend. Eg og leiaren Nils Bjørke har mellom anna vore passasjerar i lag på eit bittelite fly mellom Gardermoen og Ørland t/r. Mens eg var sikker på eg skulle døy, så var bondelagsleiaren mykje meir avslappa og brukte tida på å sove og slappe av. Basert på den flyturen er det i alle fall ingen tvil om kven av oss som har nervene mest i høgspenn.




Hjå Sør-Trøndelag bondelag fekk eg forkle. På nynorsk. Slikt likar vi. Reknar med at ein bondelagsleiar frå Voss kan ha noko med saken å gjere. 

Snart jul og stjerner i augo



Siste besøk så langt var i lag med Norsk gartnerforbund hjå gartner Magne Andersen i Råde i Østfold torsdag denne veka. Her fekk vi vere med på blomeproduksjon og sjå eit hav av julestjerner. Det er viktig å ha med seg at norsk landbruk er meir enn kjøtt, mjølk og egg. Også grønsaker og blomar blir det produsert mykje av. 

Eg fekk med meg ei julestjerne heime. Den julestejerna kjem eg til å ta med til Beitostølen når eg tek juleferie 20.desember. Då går turen til Høyanger for å flytte ting til Beitostølen, som altså no blir min nye bustadsadresse. Om eg ikkje kjem til å vere der så mykje, så blir i alle fall det staden der adressa mi kjem til å vere, kjærasten min kjem til å vere og truleg mesteparten av skoa mine. Eg gler meg. Både til flytting, ferie og til fleire besøk i alle landets fylker. 


Eg har stjerner i augo. Både av kjærleik til norsk mat, til norsk landbruk og til ein gut frå Valdres. 


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år.

Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg. 
Terningkast: 2 

Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt?
Terningkast: 5 
Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det. 
Terningkast: 3
Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein song som får meg i godt humør. Ved fy…