Gå til hovedinnhold

Kvotekamp

I går gjekk Landbruks- og matminister Sylvi Listhaug ut med beskjed om at ho ønskja å heve taket for kor mykje mjølk eit bruk kan produsere.  Det har skapt skikkeleg baluba, og dei som kjempar hardt for å behalde alt akkurat slik som det har vore i åtte år veit ikkje korleis dei skal få protestert nok ("Vi er ikkje nøgd, men vi vil ikkje ha endring heller").

Staten bestemmer i dag kor mykje ein bonde maks kan produsere av mjølk. For enkeltbruk er dette 412 000 liter mjølk og for ei samdrift er det 773 000 liter mjølk. Produserer eit bruk meir enn dette, er det nok av bønder som vel å helle ut mjølka. Du kan sjølvsagt levere det til industrileddet, men då må du betale overproduksjonsavgift. Kjempesystem, ikkje sant?

Det mest håplause med dette systemet er at det ikkje samsvarar med teknologien. I dag har mange mjølkeprodusentar gått over til mjølkerobot og lausdrift. Tida er forbi då folk flest gjekk rundt frå kyr til kyr med ei mjølkemaskin. Mjølkeproduksjon i dag er høgteknologisk. Og kjem til å bli endå meir høgteknologisk i framtida.

Ein mjølkerobot har kapasitet til å produsere omlag 600 000 liter mjølk. Det er altså meir enn ei enkeltkvote, og du får ikkje utnytta kapasiteten som ligg i mjølkeroboten. Har du ei samdrift er det dårleg økonomi i å ha to mjølkerobotar, sidan du då berre får utnytta ein brøkdel av kapasiteten på mjølkerobot nummer to.

I Nationen i dag peiker mjølkebonde Arnbjørn Osland på nettopp dette: "Vi produserer rundt 650 000 liter melk i dag med en robot. Vi kunne vel produsert opp mot 700 000 liter egentlig. Men da måtte jeg hatt to melkeroboter, og det ville ikke vært lønnsomt med dagens kvotetak" (Nationen, 28.mars 2013: side 6 og 7). Også bonde Tor Stangeland i Rogaland gjev offentleg støtte til forslaget. 

Bondeorganisasjonane er sjølvsagt i mot å heve kvotetaket. Som vanleg blandar dei inn både distriktspolitikk og kraftfôr i ein debatt som handlar om bøndene skal få produsere det dei har kapasitet til av mjølk. Sanninga er at det er bønder som ønskjer å produsere meir mjølk over heile landet. Bønder stangar i mjølketaket over heile landet.

Spørsmålet er kven som skal avgjere kva som er rasjonelt for den enkelte å produsere av mjølk. Er det den enkelte bonde som sjølv er den rette til å bestemme dette eller er det bondeorganisasjonane?

For meg er svaret klart. Det er bonden sjølv som burde ha rett til å avgjere kor mykje ho eller han har kapasitet til å produsere. Ikkje staten. Og ikkje bondeorganisasjonane.

Kommentarer

  1. Den grunngjevinga er grei, men den den svarer ikke på det alvorligste konsekvensene, eller er jeg som har misforstått. Hvis der blir tillatt å selge kvoter mellom fylkene så vil det få dramatiske konsekvenser. Det vil gi en stor fordel for allerede store og robuste bruk i de gunstigste områdene i landet. I dag dyrkes det mest korn der og det er på grunn av politiske beslutninger, for å verne om distriktsjordbruket på Vestlandet og Nord-Norge. Blir forslaget en realitet så vil neppe kunne omgjøres.

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…