Gå til hovedinnhold

Eg elskar lauk!

Tidlegare denne veka var eg på besøk på Toten. Der fekk eg endeleg besøkt ei bedrift eg har gleda meg til å besøkje lenge, nemleg Toten laukpakkeri. 

Eg har besøkt mange fjøs med mjølkekyr sidan 16.oktober. Eg har endå ikkje fått besøkt nokon som produserer grønsaker, og det er jo eigentleg ein skam for ein grønsaksetar som meg. Og lauk har eg jo i stort sett alt eg et - både kvit, gul og raud. 

Balke gård var ein av tre nominerte til årets bygdeutviklingspris. Eg var heldig og fekk møte dei då eg var i Berlin under Grüne woche i januar i år. Der var også ordførar i Østre-Toten Hans Seierstad, og vi vart fort einige om at eg måtte ta meg ein tur til Toten på besøk. Og Toten er fantastisk. Store eigedommar og paddeflatt, samanlikna med Valdres. Og fantastiske gründarar som ser moglegheitane dei har og gjer noko med dei. 

Toten løkpakkeri er ei stor bedrift. Lokalisert på Balke gård har dei fleire titals tilsette og omsett for over 50 millionar i året. Fleire laukprodusenter på Toten leverer til Toten løkpakkeri der lauken blir pakka og køyrt ut til Coop sine butikkar. Lauken du finn hjå Coop er nesten garantert frå Toten løkpakkeri, og du kan også sjå kven som har produsert lauken på pakka. 

Lauk i enorme mengder

Her ser du ein av dei store kassene på lauk. Det var tusenvis av dei inne på lageret. Desse lauken blir sortert etter størrelse og pakka seinare på anlegget. Eg spurte om smålauken vart kasta (jf: mediesak om facebookbilete og all lauken som vart kasta på eit jorde). Her blir all lauken brukt og kjem til nytte. 


Laukpakkemaskin

Eg veit ikkje heilt kva eg hadde sett for meg, men truleg at folk satt og pakka lauk i strømper. Sjølvsagt har vi maskiner til slikt. Folka som jobbar der kontrollerer berre at maskina ikkje gjer nokon feil. 

Ferdig pakka lauk

Her ser du lauk som nettopp er komen frå pakking og har fått plass i asken.


 Klappet og klart til å bli ete av deg og meg


Og ete av meg det blir han. Her eit stort nett med lauk eg fekk med meg. No blir det lauksuppe i påska. Perfekt!



Tusen takk til Odd og Sissel Hveem som tok så flott i mot meg på garden. Vi fekk nyttig informasjon, eg lærte mykje og noterte også flittig ned innspel til endringar av politikk. ;)

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…