Gå til hovedinnhold

Rasing og bløffing i Sogn og Fjordane

Har denne veka vore på besøk i Sogn og Fjordane. To stappfulle dagar med mange inntrykk der eg både fekk bløffa, diskutert og lært veldig mykje!

Besøkte Nordfjord kjøtt i Loen fyrst. Den største private kjøttbedrifta i Noreg, som for å klare seg i konkurransesituasjonen betaler bøndene meir for produkta (29 000 kroner meir for 23 storfe). Bedrifta er i vekst og vi kjem nok til å høyre meir frå dei. "Det er vel ikkje vits i å by deg på smaksprøver" sa administrerande direktør Geir Egil Roksvåg under synfaringa på fabrikken, og viste slik at han har gjort heimeleksa si!

Når eg blir stor skal eg jobbe på fabrikk. Det er så kult med ulike produksjonsliner og ting som skjer heile tida. Hugsar at  favoritt barne-tven min då eg var liten, var reportasjar frå fabrikkar. Framleis har eg ein stor glede over å sjå slike ting.

Turen gjekk så vidare til Norsk fjordhestsenter i Eid. Dei jobbar med bevaring av den norske fjordhesten og for å auke kunnskap og interesse for den norske fjordhesten. Dei har også tett samarbeid med folkehøgskulen som ligg eit steinkast unna.

Så gjekk turen vidare til ein mjølkeprodusent i Jølster. Slik har vi det der:




På kvelden møte med bondeorganisasjonane og med lokale partifolk frå Høgre og Frp. Mange gode innspel og gode diskusjonar. Våre folk i Sogn og Fjordane kan landbrukspolitikk. Det er det ingen tvil om!

Besøk hjå Tine på Byrkjelo dagen etterpå. Der nytta hovudstyrerepresentanten for Tine nesten heile innlegget sitt (presentasjon om Tine) til å skyte laus på regjeringa sin politikk. Hovudbodskapen var at alt må vere slik det er, og at endringar i kvotetak vil gjere at det ikkje blir att mjølkeprodusentar i Sogn og Fjordane. Løgn vart spreidd og forskjellige ting blanda saman. Når folk brukar taletida si på slike ting i ein presentasjon om Tine, reagerer eg. Då må eg gi beskjed om kva som er bløff og kva som er sanning.

Når jenter tek til motmæle så skriv journalistane at "vi rasar". Det eg vart mest hissig på då eg las denne artikkelen er forresten at det står eg opnar opp for "særordningar". Er det noko eg ikkje skal vurdere, er det særordningar. Det er eit ord eg hatar, og som eg aldri ville teke i min munn! Det vi skal vurdere er endring av kvotedistriktgrensene for å gjere systemet meir fornuftig. Det er noko anna.

Hadde så innlegg på Bulyst-konferansen seinare på dagen. Nils Bjørke prata etter meg og var usamd i alt eg sa, og vil eigentleg ikkje vere med på nokon av forslaga våre (kanskje med unntak av "forenkling", men vi har ikkje heilt fått greie på kor det skal forenklast). Slikt blir det debatt av, og vi fekk høve til å debattere direkte på NRK Sogn og Fjordane. Alltid hyggeleg å møte Nils Bjørke, som tross i politisk usemje nokre gonger, er ein triveleg kar!

Takk til alle eg møtte i Sogn og Fjordane. Eg hadde to flotte dagar der, og opplevde at både journalistar og dei eg møtte sett landbrukspolitikk høgt oppe på agendaen!

Ja - også går vi inn for å greie ut ei ordning med trekk i tilskot når det er fint vêr.  Inntektene til bøndene kjem til å auke veldig med dette vêret her, så skulle berre mangle at vi ikkje skulle kunne redusere litt på overføringane i jordbruksoppgjøret som følgje av dette! :)


Kommentarer

  1. Hei Hanne.

    Savnar blogginga di, so blei skikkeleg glad då du byrja blogga igjen. Er du komen for å bli no da? ;)

    Korles går det med treninga, kroppen og maten? Var utruleg motiverande å fylje hverdagane dine. Men no høyrer vi dessverre ikkje meir om tips og triks.

    Håpar du skriv og skriv .. (her inne:)

    Mvh Maren

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…