Gå til hovedinnhold

Rasing og bløffing i Sogn og Fjordane

Har denne veka vore på besøk i Sogn og Fjordane. To stappfulle dagar med mange inntrykk der eg både fekk bløffa, diskutert og lært veldig mykje!

Besøkte Nordfjord kjøtt i Loen fyrst. Den største private kjøttbedrifta i Noreg, som for å klare seg i konkurransesituasjonen betaler bøndene meir for produkta (29 000 kroner meir for 23 storfe). Bedrifta er i vekst og vi kjem nok til å høyre meir frå dei. "Det er vel ikkje vits i å by deg på smaksprøver" sa administrerande direktør Geir Egil Roksvåg under synfaringa på fabrikken, og viste slik at han har gjort heimeleksa si!

Når eg blir stor skal eg jobbe på fabrikk. Det er så kult med ulike produksjonsliner og ting som skjer heile tida. Hugsar at  favoritt barne-tven min då eg var liten, var reportasjar frå fabrikkar. Framleis har eg ein stor glede over å sjå slike ting.

Turen gjekk så vidare til Norsk fjordhestsenter i Eid. Dei jobbar med bevaring av den norske fjordhesten og for å auke kunnskap og interesse for den norske fjordhesten. Dei har også tett samarbeid med folkehøgskulen som ligg eit steinkast unna.

Så gjekk turen vidare til ein mjølkeprodusent i Jølster. Slik har vi det der:




På kvelden møte med bondeorganisasjonane og med lokale partifolk frå Høgre og Frp. Mange gode innspel og gode diskusjonar. Våre folk i Sogn og Fjordane kan landbrukspolitikk. Det er det ingen tvil om!

Besøk hjå Tine på Byrkjelo dagen etterpå. Der nytta hovudstyrerepresentanten for Tine nesten heile innlegget sitt (presentasjon om Tine) til å skyte laus på regjeringa sin politikk. Hovudbodskapen var at alt må vere slik det er, og at endringar i kvotetak vil gjere at det ikkje blir att mjølkeprodusentar i Sogn og Fjordane. Løgn vart spreidd og forskjellige ting blanda saman. Når folk brukar taletida si på slike ting i ein presentasjon om Tine, reagerer eg. Då må eg gi beskjed om kva som er bløff og kva som er sanning.

Når jenter tek til motmæle så skriv journalistane at "vi rasar". Det eg vart mest hissig på då eg las denne artikkelen er forresten at det står eg opnar opp for "særordningar". Er det noko eg ikkje skal vurdere, er det særordningar. Det er eit ord eg hatar, og som eg aldri ville teke i min munn! Det vi skal vurdere er endring av kvotedistriktgrensene for å gjere systemet meir fornuftig. Det er noko anna.

Hadde så innlegg på Bulyst-konferansen seinare på dagen. Nils Bjørke prata etter meg og var usamd i alt eg sa, og vil eigentleg ikkje vere med på nokon av forslaga våre (kanskje med unntak av "forenkling", men vi har ikkje heilt fått greie på kor det skal forenklast). Slikt blir det debatt av, og vi fekk høve til å debattere direkte på NRK Sogn og Fjordane. Alltid hyggeleg å møte Nils Bjørke, som tross i politisk usemje nokre gonger, er ein triveleg kar!

Takk til alle eg møtte i Sogn og Fjordane. Eg hadde to flotte dagar der, og opplevde at både journalistar og dei eg møtte sett landbrukspolitikk høgt oppe på agendaen!

Ja - også går vi inn for å greie ut ei ordning med trekk i tilskot når det er fint vêr.  Inntektene til bøndene kjem til å auke veldig med dette vêret her, så skulle berre mangle at vi ikkje skulle kunne redusere litt på overføringane i jordbruksoppgjøret som følgje av dette! :)


Kommentarer

  1. Hei Hanne.

    Savnar blogginga di, so blei skikkeleg glad då du byrja blogga igjen. Er du komen for å bli no da? ;)

    Korles går det med treninga, kroppen og maten? Var utruleg motiverande å fylje hverdagane dine. Men no høyrer vi dessverre ikkje meir om tips og triks.

    Håpar du skriv og skriv .. (her inne:)

    Mvh Maren

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…