Gå til hovedinnhold

Aldri heilt ferie i Landbruks- og matdepartementet

Politikarar tek også ferie. Til og med Landbruks- og matminister Sylvi Listhaug. Ho kunne ta sommarferie som den tredje mest omtalte statsråden i Høgre-FrP-regjeringa. Det er ikkje vanleg kost for ein statsråd i Landbruks- og matdepartementet, men det seier litt om kor populært temaet landbrukspolitikk har vore i media sidan 16.oktober i fjor.

Sjølv om det er sommarferie og dei fleste politikarane brukar tid på å lade batteria til det som heilt sikkert blir eit krevjande nytt år, tek ikkje media fullstendig ferie (sjølv om avisene er tynnare). Det er alltid sakar som dukkar opp, og då må vi vere klare til å svare for oss også i Landbruks- og matdepartementet. I førre veke og denne veka har difor eg vore på jobb i Oslo. Eg trudde eg skulle få god tid til å gå gjennom e-post, sjekke ut gamle sakar og også lese ein del rapportar, NOUar og utgreiingar som har blitt liggande på vent til eg skulle få "god tid".

E-post har eg fått gått gjennom, men det har blitt mindre tid til grundige analyser, slik eg hadde tenkt til å gjere. Det er liksom alltid eit eller anna. Spørsmål som dukkar opp, mediesakar eller ting du må gripe fatt i. Men no - no tenkjer eg at eg skal lese og skrive. Og ikkje minst også bruke tid på å ha gode faglege samtaler med dei folka som er på jobb i departementet - det blir kanskje altfor sjeldan tid til desse gode samtalene over kaffikoppen. Det blir det meir tid til på sommaren når det er færre folk på jobb.

Sommarferie har også gjort meg merksam på at eg ikkje har blogga sidan 11.april. Skamfullt! Nok ein gong skal eg love å kome i gang att. I morgon den dag skal eg skrive eit nytt innlegg, og dagen etter det. Eg har nok av ting å skrive om - for det manglar ikkje sakar eg kan omtale i dette departementet, som sjeldan står stille. Ei heller på sommaren.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein