Gå til hovedinnhold

Samtale mellom to som jobbar med forsking

- Er du ferdig med søknaden om midlar gjennom ENERGIX?
- Nei. Eg måtte på ei konferansen om JPI'ar i dag. Arrangert av den nye NCP'en.
- Å ja - eg har vore og lært om ERA i dag. Også var eg ved den nye SFI'en ved NMBU.
- Men når det gjeld søknaden til ENERGIX, så vurderer eg om eg heller skal søkje FFL-midlar
- Det er ingen moglegheit med JA-midlar?
- Nei, då trur eg heller BIONÆR er ein moglegheit
- Har du sett på kva dei har gjort i AGROPRO?
- Ja, det er imponerande kva dei får til. Eg har tatt kontakt med FAO for å formidle resultata
- Eg trur vi kan vente oss endå meir gode forskingsresultat når NIBIO blir oppretta.
- Eg trur det blir lettare å få midlar frå Horisont 2020 i alle fall
- Ja, og JPI FACCE
- Skal vi ta ein kopp kaffi?
- Har ikkje tid - eg skal møte nokon frå NILF


Viss du lurere på kvifor det er vanskeleg å få eit fullstendig overblikk over kva som skjer på forskingsområdet, finn du nokon av årsakane over her. Stammespråket er utvikla over mange år, og forkortingane er mange. Dette trur eg er utvikla nettopp for at politikarar skal bli forvirra og dette av lasset i ein kvar samtale om forskingspolitikk. Slik kan forskingsmiljøa nemleg hindre at politikarar bryr seg for mykje - for vi er redde for å avsløre at vi ikkje anar kva AGROPRO handlar om, og at vi aldri har vore i nærleiken av å forstå kva ein JPI eigentleg er. 

Eg trur dei har forska på at dette er måten å gjere det på. Smart? Absolutt!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammakroppen og meg

Det er ganske menneskeleg å ha lyst på det ein ikkje kan få. Til dømes cava i graviditet eller ein skikkeleg fest når bebien er ein månad gamal og du er lenka til han. Eller kanskje sydentur når kjærasten nektar plent å bli med. Og i mitt tilfelle akkurat no; ein joggetur.

Altså; eg har aldri likt spesielt godt å jogge. Men eg gjorde det ein periode i livet mitt fordi eg oppdaga eg fekk overskot av det og fordi det gjorde godt for kroppen min.

Meg for tre år og 10 kilo sidan. Dette var sommaren eg traff Trond og han forelska seg i meg. Eg skal tilbake dit. Innan eitt år. 

Etter fødsel får ein ikkje lov til å jogge (ikkje anbefalt før etter tre månader). Altså får eg automatisk lyst til å jogge. No har eg allereie begynt å dagdrømme om deltaking i sentrumsløp og fjellmaraton til neste år. Og eg skal springe fort! Raskare enn eg nokon gong har gjort. Sjølvsagt! (og jada; eg drømmer også om kor godt det skal bli med cava etter løpet)

Men det er berre å innrømme det; eg er ein pudding. Ein…