Gå til hovedinnhold

Dette er vel ikkje Noreg, vel?

Eg har vore på Svalbard. Eg veit det ikkje er spesielt originalt det eg no skal si, men altså; fy søren så vakkert det er der. Kaldt ja, men utruleg vakkert. Du føler liksom at du er i ein heilt annan del av verda (og det er ein jo på ein måte sidan det er langt dit) og du føler du aldri har opplevd noko meir eksotisk enn dette. Eg er svært begeistra. Ord strekk ikkje til. Så her skal de heller få bilete.

Utsikt frå Sysselmannen sitt kontor. Før vi eigentleg har sett noko særleg, er eg heilt seld. PS: Dette var også fyrste møte med den særeigne svalbardske tradisjonen; ta av deg skoa uansett kor du skal inn hen. Hjå Sysselmannen. På restaurant. På hotell. Av med sko, på med tøflar. Bortsett frå på butikken; der kan du halde skoa på. 


Målsettinga med turen var å markere sjuårsdagen til dette viktige lageret; Svalbard globale frøhvelv. Her er store delar av verdas plantemangfald lagra. Back up-lager kallar vi det. Her er det kopiar av frø lagra i genbankar rundt omkring i verda. Vi kan kanskje få bruk for det som ligg her ein dag - forhåpentligvis ikkje. Men det å ha kopiar av verdas plantemangfald er viktig. For den globale mattryggleiken. For menneskeheita.


Ikkje berre markerer vi sjuårsdagen til frøhvelvet. Det skal også leggast inn frø. Her er statsrådane for landbruk frå Danmark, Noreg og Sverige. Kvar med si kasse skogsfrø. Som skal på plass i hvelvet. Lagrast i minus 18 grader. 


Eg er også her altså! Eg fekk ikkje ta med meg kasse (like greit - ho var visst tung). Men eg også får vere med inn. Bak denne døra skjular skattane seg. 


Her ser de mange hundre tusen frø lagra. 


Og kva finn vi? Frø frå Nord-Korea!


Dette er ikkje frølager. Dette er utsikt frå Longyearbreen. Treng ingen vidare kommentar, trur eg. Fint er det. Eg skal tilbake ein gong. Heilt sikkert.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…