Gå til hovedinnhold

Denne låta vinn årets Eurovision Song Contest

Det er snart klart for årets høgdepunkt. Finale i Eurovision song contest. I år går turen på besøk til Bettina i Nederland (ja, Nederland gjekk dessverre ut i fyrste semifinale). Vi har ikkje sett på MGP i lag sidan vi var på MGP-cruise med Danskebåten (og vann heile quizen!). Då vann Sverige. Det trur eg Bettina håper dei gjer i år også. Eg har null tru.

Her har du mi topp 10-liste til årets musikkfestival. Og ei liste over dei tre dårlegaste.

Dei beste låtene i Eurovision Song Conest 2015


1. Italia. Il Volo - Grande Amore

Det er amorøst. Det er pompøst. Det er Italia, rett og slett! Tre menn frå Italia syng slik berre italienarar kan gjere. Eg har elska denne låta sidan eg høyrte ho fyrste gong. No har låta klatra på oddslistene og er no nummer to. Eg trur det går vegen i år. Endeleg for Italia. Eg er klar i lag med eit kvitt lommetørkle.

2. Storbritannia. Electro Velvet - I'm still in love with you

Jøss, er det Sophie Ellis Bextor som gjer comeback, tenkte eg fyrste gong eg såg musikkvideoen til denne låta. Det er rytmer. Det er 60-tal. Det er så lekkert, så lekkert. Du blir i godt humør av denne duetten, som er så søt, så søt. Og nei; det er ikkje Sophie Ellis Bextor. Eg googla. Ikkje ein oddsfavoritt dette, men eg likar det!

3. Slovenia. Maraaya - Here for you

Dette er ein moderne poplåt. Noko eg hadde likt å høyre på radioen. Dette minner om noko eg har høyrt på radioen, og det er eit kvalitetsteikn. Dette er utan tvil semifinale nummer to sin beste låt, og eg satsar på finale for Slovenia i år.

4. Estland. Elina Born & Stig Rästa - Goodbye to yesterday

Duettar er inn i år. Det same er Estland. Mange likar Estland og eg fell for dei eg også. Det er lett likeleg. Koseleg musikk som er ganske interessant å høyre på. Og viktigast av alt; det blir aldri ubehageleg. Ein stor fordel i MGP.

5. Tyskland. Ann Sophie - Black Smoke

Dei direktekvalifiserte er i år best. Og Tyskland har eit sterkt og stemningsfullt bidrag. Prøver å vere så mørk, så mørk, og lukkast ikkje heilt. Men det blir nokre poeng til Tyskland i år. Dette er behagelig å lytte til, og det gjeld slett ikkje fleirtalet av låtene i år.

6. Irland. Molly Sterling - Playing with numbers

Jippi. Irland er tilbake. Med dame med piano. Med djup stemme, og nesten like alvorleg som Lene Marlin. Dette likar vi.  Irland er nesten tilbake i toppen. Der dei høyrer heime. Heia Irland!

7. Portugal. Leonor Andrade - Há Um Mar Que Nos Separa

Eg likar låter eg ikkje forstår noko av i år. Og eg likar låter som aldri går vidare. Portugal har tradisjon for å ikkje gjere det veldig bra. Det gjer dei neppe i år heller, men det er fint. Meir enn fint nok til topp 10 hjå meg.

8. Kypros. John Karayiannis - One thing I should have done

Dette er romantisk, sentimentalt og søtt. Ingen tvil om at semifinale nummer to er sterkare enn nummer 1. Dumt for Noreg, og kanskje dumt for Kypros. Men Kypros har mange vener og eg trur denne går vidare.

9. Spania. Edurne - Amanecer

Eg skjønner ikkje eit ord - til tross for at eg alltid har drømt om å lære meg spansk. Men dette er godt nok til å havne på topp 10. Flott stemning, flott språk og flott dame.

10. Maria Olafs - Unbroken

Ikkje det beste frå Island, men dette er oppe der og bør absolutt gå vidare etter semifinala.

Og dei dårlegaste..


1. Sverige. Måns Zelmerløv - Heroes

Ja, eg veit låta er storfavoritt. Men ho gjev meg ingenting! Eller; det gjev meg omtrent like mykje energi som utstrålinga av eit kjøleskap. Det er platt. Det er daudt. Og ja; beklager til Bettina som eg skal sjå finala i lag med, og som alltid elskar Sverige. Null poeng frå Hanne!

2. Georgia. Nina Sublatti - Warrior

Denne låta gjev meg omtrent same energi som folk som brukar ordet "undertegnede" om seg sjølv. Det vil seie særdeles negativ energi. At denne gikk vidare frå fyrste semifinale skjønner eg verkeleg ikkje. Eg vart redd av framføringa. Både av antrekk, utstråling og låt. Dette er skrekkeleg. Og ikkje på ein skrekkeleg fin måte som "Lordi".

3. Latvia. Aminate - Love injected

Gi meg for all del ikkje nokon injeksjon av denne musikken. Det er skrekkeleg. Eg får lyst til å dra av meg armen og slå nokon med. Det er verre enn dei verste syte og klage-møtene eg har vore på som politikar. Gje meg heller bygdemøte der alle er i mot alt framfor dette!


Og kva trur eg om Noreg?


Eg trur det blir finale. Til tross for at semifinala Noreg deltek i er den desidert sterkaste. Det kan bli utfordrande å gå vidare, faktisk. Men eg håpar i det lengste. Mange duettar i år, som gjer at vi kan ha vanskeleg for å skilje oss ut. Men eg sitt klar med ei flaske cava framfor tven og har trua.


Fun Fact: Det er to låtar som heiter "Warrior" i år. Ingen av dei er spesielt bra.



Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…