Gå til hovedinnhold

Hest er best

"Hest er best" skreiv jentene i klassa på skinnpenalet sitt. Med svart sprittusj. "Hest er best som pålegg" skreiv gutane på tavla, og skratta godt når dei drog fram den farlege "svartpølsa" som utan tvil var full av hestekjøt. Det stod nemlig på pakka. Og den åt vi berre ikkje av!

Eg vart aldri nokon hestejente som tenåring. Samtidig som eg alltid har hatt ein viss beundring ovanfor desse store og flotte dyra, har eg alltid hatt respekt for ting eg ikkje kan kontrollere. Og hestar har eg aldri hatt som mål å lære meg å kontrollere. Ikkje då. Ikkje no. Men eg er glad i dyr, og vi har ansvar for velferden hjå dyra våre i Landbruks- og matdepartementet. 

Nokon som har kontroll på hestane sine. Det hadde eg aldri klart


Hest betyr mykje for mange. For unge og for gamle. Hest er viktig som rekreasjon, som terapi, innan idrett og ikkje minst gir hestane moglegheit for meistring for veldig mange. 

Det er difor viktig at vi sikrar at hestane har det bra. At dei som handterer hestane veit korleis dei skal gjere dette for å sikre god velferd hjå hestane. Det er også ekstremt viktig å sørgje for sikkerheit innanfor hestebransjen. Både for folk og for dyr. 

Norsk hestesenter og Matmerk har utarbeidd det som heiter "Bransjestandard hest". Ordninga er frivillig og målet er å sikre god hestevelferd og et godt og trygt miljø for tilsette og kunder.  

I førre veke var eg så heldig at eg fekk vere med å markere at dei 14 fyrste føretaka har fått denne godkjenninga. Og det vart gjort på vakre Tjøme ved "Stall verdens ende". Gratulerer så mykje til Stall verdens ende og til alle dei andre som har fått og som kjem til å få denne godkjenninga. 

Har nettopp avduka godkjenningsmerket. Her i lag med stalleigar, Norsk hestesenter, Matmerk og ordførar i Tjøme.


Denne dagen vart eg også 34 år. Det er altså no 20 år sidan "hest er best" var slagord på ungdomsskulen eg gjekk på. Mykje har endra seg på desse åra. Ein ting har ikkje gjort det, og det er at hest framleis er viktig for veldig mange barn og unge over heile landet. 


Hest og ungdom. I harmoni på Tjøme.
 

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein