Gå til hovedinnhold

Lærar - nyt ferien din!

For to år sidan på omtrent den tida her, tok eg min fyrste sommarferie som lærar. Eg har aldri opplevd makan! Eg har aldri vore meir klar for ferie nokon gang. Ikkje fordi jobben var fæl, men fordi eg aldri har vore meir sliten og tømt for energi i heile mitt liv. 

Men eg skal love deg energien kom ganske fort attende når eg sprang heimover frå skulen denne fredagen, og vidare på lærarfest på kvelden. Det regna, men det gjorde ingenting. Eg har aldri drukke vin med betre samvit!

Eg var då kontaktlærar for klasse 8A på Høyanger skule. Det var trist å si adjø til elevane før sommaren, men både dei og eg var veldig klare for ferie. Når midten av august kom, gleda eg meg til å starte opp att. Etter det som virka som å vere ein mykje kortare ferie enn det eg hadde forestilt meg det kom til å bli.

Slik såg eg ut på lærarfesten den fredagen eg gjekk ut i ferie for to år sidan. Veldig blid!

Eg fekk berre omlag to månader i jobben att på hausten før eg forsvann til den jobben eg har no. Det vil si at eg har gått glipp av to slike fredagar. Den beste fredagen i året, der du har ein velfortent lærarsommarferie framfor deg, og elevane smiler som du aldri har sett dei smile før! :)

Klassa eg var kontaktlærar for, går no ut av tiandeklasse. Det er rart. Eg hadde jo ein plan om å følgje dei heilt ut. Eg veit likevel at dei har vore i dei beste hender, og går ut av ungdomsskulen som verdas beste elevgjeng! Eg fekk ikkje vore med på avslutninga deira, men sendte av garde nokre bilete frå tida vår i lag, og nokre ord for å vise at eg sett stor pris på dei.

I solidaritet med lærarstanden, tek eg også ferie no. Men berre ei veke, før eg skal passe jobben i heile juli. Det er også heilt greit.

Å ta ferie som statssekretær er også ei god oppleving. Men eg skal innrømme ein ting. kroppen er ikkje like full av adrenalin som då eg tok lærarsommarferie (kanskje eg følte eg fortente ferie meir som lærar?). Den kjensla saknar eg. Då er det fint å vite at eg ein gong kjem til å kjenne på den kjensla att. Eg seier ikkje at ferie er det beste med lærarjobben, men den kjensla du har når du tek ferie, kjem nok på topp 10-lista.

Så til alle hardtarbeidande lærarar der ute: nyt ferien. Du har fortent den. Og bry deg ikkje om alle dei som seier noko anna!

 

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…