Gå til hovedinnhold

Ein smak av honning

Rett etter eg møtte kjærasten min min, fortalte han meg at han hadde vurdert å starte med birøkting. Eg såg rart på han og sa: "Det må du ikkje finne på. Då blir du han rare hippien på Beitostølen som driv med bier. Du blir "biemannen"".

Dette var leeeenge før eg begynte i Landbruks- og matdepartementet. I dag har eg vore på mitt fyrste besøk hjå bifolk, og med det har eg fått endå større respekt for desse skapningane, og no tenkjer eg: "Tja..det er kanskje ikkje uaktuelt at vi sett opp nokre bikuber når vi ein gong får oss det småbruket vi drømmer om".

I dag var eg på besøk hjå Noregs Birøkterlag og Honningsentralen. Noregs birøkterlag har 3 500 medlemmar, og det blir stadig fleire. Dei opplever ein stor pågang av menneske som ønskjer å bli medlemmar og som ønskjer å starte med birøkting. Mange av dei i bynære strøk, og dei aller fleste startar i det små. Som hobbybirøktarar. I dag fekk eg oppleve bikubene på nært hald. Det var spanande, og ikkje skummelt i det heile tatt.

Biene var overraskande snille og rolege. Eg tenkjer at "dette kunne eg vel klart med litt opplæring". I dag var biene ekstra snille sidan det var kaldt i vêret. 


Eli Åsen, seniorrådgjevar i Noregs birøkterlag, fortel oss om livet som birøktar og utstyret ho brukar. 

Det er ein trend i samfunnet om at folk vil ha kortreist mat, dei vil vite kor maten kjem frå og så vil dei gjere noko som er bra for miljøet. Desse trendane gjer at stadig fleire ønskjer å starte med birøkting. Det er vel ein slags kindereggeffekt. Tre ting på ein gong. Du får mat. Du får vere i lag med levande skapningar. Og i tillegg bidreg biene med pollinering, som er viktig for plantemangfald og for matproduksjon. Ingen bier - ikkje jordbær og moreller på sommaren!

Bier og birøkting er altså ikkje berre viktig for at vi skal få honning. Det er også viktig for at vi skal få epler, pærer og andre planter vi liker å ete. Og produktet av pollineringsprosessen og at biene hjelper andre planter til å lage mat, er meir mat, altså honning. Naturen er fantastisk!

Vi fekk etterpå smake fersk honning direkte frå bikuba. Smakte godt. Og veldig søtt! 


Lunsjen var sjølvsagt ein "honninglunsj". Mat lagd med honning. Potetsalat med honning, glaserte grønsaker med honning, vannmelon med feta og honning, chevre-pai med honning og honningrundstykke. Fantastisk godt. Oppskriftene er henta frå www.honning.no som er ei side eg garantert skal bruke meir!

Nam, nam-mat!

Etter biebesøk, lunsj og fagprat er det på tide med synfaring hjå Honningsentral (alt ligg saman i Birøktens hus på Kløfta, i Ullensaker kommune). Dei omset honningen som medlemmane produserer, i tillegg til at dei omset importert honning (norskprodusert klarar ikkje dekke behova). Og berre så de veit det: den flytande honningen eg har på yoghurten er ikkje produsert i Noreg. Det går ikkje med norske plantevekster. Det lærte eg i dag!

Obligatorisk selfie i dagens andre antrekk og med honning i lange banar bak meg. 


Dette er den gode gamaldagse honningen med design eg kjenner att frå barndomen. Det var denne eg hadde på brødskiva og i mjølka. Nostalgi!

I dag har eg hatt ein bra dag på jobb. Lærerikt og engasjerande! Vi storkosa oss alle som var med. Eg veit det ser ut som eg var åleine der - men vi var altså både ordførar, lokalpolitikarar og vi var fem frå Landbruks- og matdepartementet (det er berre det att på mobilen min har eg få bilete, og skal eg vente på dei gode bileta som andre har tatt, får eg ikkje blogga før i morgon. Eg vil blogge no!).

Tusen takk til Honningsentralen og til Noregs birøkterlag som tok i mot oss og gjorde dette til ein flott dag for oss alle. Spesielt stor takk til Eli Åsen som har invitert og planlagt alt. Dette var moro! Vi er alle heilt frelst og vil starte med birøkting! 

Eg har allereie klar neste gåve til kjærasten min. Det blir kurs i birøkting, ei bikube og matchande birøkterdrakter til meg og han! 

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…