Gå til hovedinnhold

Fyrst honning, så ost!

Ny arbeidsveke er i gang i Landbruks- og matdepartementet. Heile fire veker att til ferie, men eg har det heilt utmerket på jobb om dagen. Hjernen er mottakeleg for lærdom og eg er i overraskande godt humør. Kanskje fordi det ikkje er sol i dag? Det er mykje hyggelegare å vere på jobb når det er gråvêr ute.

I dag har eg hatt møte med Sabima om situasjonen til villbiene. Det blir færre bier og humler ute i naturen vår, og desse pollinatorane er sjølvsagt viktige for både landbruksnæringa og for naturmangfaldet elles. Talet på bier har gått nedover i mange år, og årsaken skal mellom anna vere at landskapa dei lev i forsvinn og kulturlandskapet blir endra. Det er ei problemstilling som vi sjølvsagt tek på største alvor, men som det dessverre ikkje finn nokon "quick fix" på (som så mykje anna). Nokon vil hevde vi treng fleire pengar til både ditt og datt. Eg vil hevde det verste vi gjer er å kaste pengar etter noko vi ønskjer å løyse, utan at vi er så sikre som mogleg på kva som er det viktigaste for å løyse problemet.

Det som er sikkert er at det er ei aukande interesse knytt til pollinatorar. Både ville og tamme.

På torsdag skal eg besøkje ein gjeng tambier. Norges birøkterlag har invitert meg på besøk til både ein bigård og til honningsentralen. Det gler eg meg til! Det er stor og aukande interesse for birøkting, og eg gler meg til å bli betre kjend med denne næringa. Og med biene (som eg skal innrømme eg fryktar litt i stor flokk, men satsar på det skal gå fint). Lover bilete og blogginnlegg!

Invitasjonen frå Norges birøkterlag er eit direkte resultat av at eg inviterte meg ut på besøk gjennom denne bloggen her. Det funker å vere offensiv! Eg har også fått invitasjon frå Valdresmeieriet.

Fyrst honning, så ost! Funker i kombinasjon og kvar for seg.

Eg har framleis tid til bli kjend med meir av alt det flotte som skjer i landet vårt på landbruks- og matfeltet, så invitasjonar er framleis velkomne!


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…