Gå til hovedinnhold

Potetfrø frå Peru og ei jente frå Valdres

Førre veke var ei veke med mykje lærdom og mange inntrykk. Det var også ei veke i potetens teikn (som veldig ofte her i Landbruks- og matdepartementet).

Torsdag gjekk turen til Svalbard. Der skulle eg vere med ein delegasjon frå Peru og Costa Rica, i lag med generalsekretær i FAO (FNs organisasjon for mat og landbruk), NordGen og Global crop diversity trust. Potetfrø skulle deponerast i Svalbard globale frøhvelv.

Frå Parques de la Papa i Peru var det med fleire bønder. Dei som har jobba med poteten i generasjonar. For dei var det ei veldig spesiell reise. Dei skulle plassere frøa sine, som er så sterkt knytt opp mot deira identitet og kultur, i det globale frøhvelvet. Som ein sikkerheit for framtida. For menneskeheita. Forhåpentligvis får vi aldri bruk for frøa i det globale frøhvelvet, men dei ligg der som ein sikkerheit.

I mange minusgrader etter at delegasjonen frå Peru har deponert plantearven sin, potetfrøa, i hvelvet. Her i lag med Marie Haga, som er direktør i Global crop diversity trust, som har ansvar for den daglege drifta av hvelvet.



Rundbordkonferanser høyrer med i internasjonale fora. Det som var bra her var at det var veldig lite babling med honnørord, men veldig konkret. Konkrete resultat av pengane vi brukar er alltid greitt å å få innblikk i. Her i lag med avdelingsdirektør i LMD og generalsekretæren i FAO. 



José Graziano da Silva, som er generalsekretær i FAO, hadde sin fyrste tur til Svalbard. Eg hadde min andre tur. Vi var einige om at det var kaldt der, og at det er viktig at vi blir flinkare til å kople kompetanse mellom bønder og forskarar. Det blir det jobba med internasjonalt, og er avgjerande for å lukkast med det globale arbeidet. I tillegg må vi prate på tvers av landegrenser. 



Vi har mykje å takke poteten for. Potet har vore viktig og avgjerande for våre forfedre. Vi kan jo spørje oss kva vi i Noreg, som ofte er kjent som eit potetland, hadde vore utan poteten. Vi har jo tross alt faktisk overlevd på potet og sild.

Poteten kom frå Peru på 1700-talet. Og er blitt tilpassa vårt klima her langt her nord. Viktig foredlingsarbeid blir gjort framleis, og det blir stadig utvikla nye sortar. Men både gamle og nye eigenskaper er viktig å ta vare på. Arbeidet skjer både i genbankar og i praksis ute på åkrane i heile verda. Og så har vi i tillegg potetfrø lagra som ein ekstra tryggleik på Svalbard.


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…