Gå til hovedinnhold

Kjære kyrkjekontoret i Øystre Slidre: her har de stemma mi!

Fredag 4.september tok eg meg kontorfri frå jobben og reiste heim til Beitostølen. Målet mitt var å stemme til valet - både lokalvalet og kyrkjevalet. Eg visste eg ikkje hadde moglegheit til å kome meg heim valdagane, og det var difor avgjerande for meg å få røysta på førehand.

Torsdagskvelden brukte eg og Trond tida på å gå gjennom alle vallister til kommunevalet for å sjå kven vi skulle gje slengarar. Vi gjekk også gjennom lista til soknerådsvalet og vi gjekk gjennom kandidatpresentasjonene til bispedømmerådet. Eg noterte ned kven eg ønskja å stemme på slik at eg kunne ha med jukselapp til vallokalet.

Øystre Slidre kommune hadde annonsert at vallokala var opne til klokka 14 kvar kvardag. Vi var difor ute i god tid før lokala skulle stenge. Å stemme til kommunestyre og fylkesting gjekk som ein leik.

Så går vi ned til kyrkjekontoret i Øystre Slidre der vallokalet er. Der møter vi ei stengt dør. Vi er noko sjokkerte. Vi går opp i resepsjonen på kommunehuset. Spør kva som skjer her? Ho som sit der ringer ansvarleg for kyrkjekontoret, og får ikkje oppløftande svar (fyren verkar likegyldig og gjer tydeligvis blaffen i ansvaret sitt). Respesjonisten er nesten like oppgitt som oss. Eg blir forbanna. Forbanna på dei ansvarlege i kyrkjevalet i Øystre Slidre som tydeligvis finn ut at dei skal ta tidleg helg utan omsyn til demokratiet.

Så kjære Den norske kirke. Kjære kyrkjekontoret i Øystre Slidre. Sidan de klarte å kløne det til slik at eg ikkje fekk stemt, reknar eg med at de kan notere dykk stemma mi herfrå.


Hanne Blåfjelldal sin stemme til bispedømmerådet og Kyrkjemøtet. Eg stemmer på Åpen folkekirke.


Hanne Blåfjelldal sin stemme til soknerådsvalet i Lidar sokn


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…